പ്രതികരണം എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ
പ്രതികരണം എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ

2010 ഫെബ്രുവരി 18, വ്യാഴാഴ്‌ച

തിലകന്‍

മാപ്പില്ല.
വിനയൻ വിനയനല്ല!
ഇന്നസെന്റു ഇന്നസെന്റും.
ഇടവേളയില്‍ ഒരു ബാബുവുമുണ്ടായില്ല.
മമ്മുട്ടി ലാലാണെന്നു കാട്ടുന്നു.
ലാലെന്തിനാ മമ്മൂട്ടിയെടുക്കുന്നത്?.

തിലകനു മാത്രം എന്തൊരു തിളക്കം.
ആ മൊഴിയല്ലേ ഈയാണ്ടിലെ താരമൊഴി.

“ഇക്കൂട്ടരുടെ കൂടെയൊക്കെ ഇങ്ങനെ
അഭിനയിക്കുന്നതിലും ഭേദം
ജീവിക്കുന്നതാണു, തീരേ നാട്യമില്ലാതെ! ”

2010 ജനുവരി 2, ശനിയാഴ്‌ച

ഓരം ചേര്‍ന്നു പോണേ!

ഓരം ചേര്‍ന്നു പോണേ!
എക്സ്പ്രസ്‌ ഹൈവേ വരാമ്പോണൂ എന്നു കേട്ടപ്പോഴൊക്കെ അതിനൊപ്പം കേട്ട മുറവിളിയായിരുന്നു, "റോഡിനപ്പുറത്തും ഇപ്പുറത്തുമുള്ളവരെ അകറ്റാന്‍ പോണേ! അവര്‍ക്കിടയില്‍ ഒരു "ബെര്‍ളിന്‍ മതിലു" പണിയാന്‍ പോണേ! എന്ന്.


ഇരുമ്പുഴിയിലെ വന്ദ്യ-വയോധികന്‍ കപ്രക്കാടന്‍ കുഞ്ഞാലു ഹാജി ഒന്നൊന്നരക്കൊല്ലത്തിനിപ്പുറം അപൂര്‍വ്വമായേ റോഡു മുറിച്ചു അപ്പുറം കടന്നിട്ടുള്ളൂ എന്നു കേട്ടാല്‍ ഇരുമ്പുഴിയിലൂടെയുള്ള മലപ്പുറം-മഞ്ചേരി റോഡു എക്സ്പ്രസ്‌ ഹൈവേ ആക്കിയോ എന്നോ റോഡുകള്‍ക്കിടക്കു ഒരാള്‍ പൊക്കത്തില്‍ മുള്ളുവേലി സ്ഥാപിച്ചോ എന്നോ സംശയിക്കേണ്ട.
വാഹനങ്ങളുടെ ആധിക്യം തന്നെ!
ഇടതടവില്ലാതെ തലങ്ങും വിലങ്ങും ഓടുന്ന വാഹനങ്ങളാണു കാരണം! ശരാശരി വീട്ടിലെല്ലാം ചുരുങ്ങിയതിരു വാഹനമുണ്ട്‌. അതിലപ്പുറത്തുള്ളതില്‍ രണ്ടും.(ഒരു കാറും, ബൈക്കും).

കാല്‍ നടക്കാരനാണു യാത്ര കഠിനം. പ്രായം കൂടിയവര്‍ക്കും തീരെ കുറഞ്ഞ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കും അതു അതികഠിനവും.

എനിക്കു തന്നെ അഞ്ചു പത്തു മിനിട്ടു കാത്തു നിന്നിട്ടാണു പലപ്പോഴും റോഡു മുറിച്ചു കടക്കാന്‍ സാധിക്കാറുള്ളത്‌. എന്നിട്ടല്ലേ ഇരുമ്പുഴിയിലെ ഇപ്പോഴും എണീറ്റു നടക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രായം ചെന്ന കാരണവര്‍ കുഞ്ഞാലു ഹാജിക്ക്‌! പ്രായം ഏറെ ചെന്നിട്ടും പേരിനൊരു വടി കുത്തി അങ്ങാടിയിലേക്കിറങ്ങുന്ന അദ്ദേഹത്തില്‍ നിന്നും ഞങ്ങള്‍ക്കു പലതും കേട്ടറിയാനുണ്ട്‌. ചരിത്രമുള്ളിലൊളിപ്പിച്ചു നിശബ്ദനായ്‌ ദൃക്‌സാക്ഷിയായ, കാലങ്ങളെ അതിജീവിച്ച ഞങ്ങളുടെ ആല്‍മരത്തില്‍ നിന്നെന്നപോലെ!
സീബ്ര ലൈനും പെഡസ്റ്റ്രിയന്‍ ക്രോസിംഗുമെല്ലാം തൃണവല്‍ക്കരിച്ചു കുതിക്കുന്ന വാഹനങ്ങള്‍ ഈയിടെ മാത്രം ഇരുമ്പുഴിയില്‍ തട്ടിയെടുത്ത ജീവന്റെ കണക്കുകള്‍ ഇരുകൈവിരലിലെണ്ണിയാലൊതുങ്ങില്ല.

ട്രെയിനിന്റെ കമ്പാര്‍ട്ട്‌മന്റ്‌ പോകുന്ന പോലെ ഒന്നിനു പിറകെ മറ്റൊന്നായി പോകുന്ന വാഹനങ്ങള്‍ നോക്കി വിറച്ചു കൊണ്ടു ആലിന്റെ ചോട്ടില്‍ അന്തം വിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന ഹാജ്യാരെ അപ്പുറത്തെത്തിക്കാന്‍ കൈപിടിക്കണോ എന്ന സഹായാഭ്യര്‍ത്ഥനയുമായി ഞാന്‍ സമീപിച്ചപ്പോള്‍ വേണ്ടന്നാംഗ്യം കാട്ടി, അസംഖ്യം അനുഭവ സമ്പത്തിനുടമായ ആ ഹാജ്യാര്‌.

"ഞാനപ്പുറം കടക്കലില്ല! പക്കേങ്കിൽ ഞാനോര്‍ക്കായിരുന്നു!".

ഒരു ചരിത്രം ഒഴുകിവരുന്നതു എന്റെ കര്‍ണ്ണപുടങ്ങള്‍ കാതോര്‍ത്തു. തെരക്കു മാറ്റി വെച്ചു ഞാന്‍ അദ്ദേഹത്തിനോടു ചേര്‍ന്നു നിന്നു.

രണ്ടാളും തെരക്കില്‍ നിന്നൊഴിഞ്ഞു ആലിനു കീഴെ വാര്‍പ്പിനു മീതെ ടെയില്‍സിട്ട ഇരിപ്പിടത്തില്‍ ഏറെ നേരം ഇരുന്നു.
കിതപ്പു മാറിയപ്പോള്‍ ഒരു ചരിത്രം ചുരുള്‍ നിവത്തി അദ്ദേഹം പറയാന്‍ തുടങ്ങി.
ഞാന്‍ ഓരോ വാക്കുകള്‍ക്കായും കാതോര്‍ത്തിരുന്നു.
വാഹനങ്ങളുടെ ചീറിപ്പാച്ചിലിനിടക്കു എന്റെ കാതുകള്‍ക്കു അവ്യക്തമായ പദങ്ങള്‍ ഞാന്‍ സങ്കല്‍പ്പിച്ചെടുത്തു.
ഹാജ്യാരില്‍ നിന്നു അവിടവിടെ മുറിഞ്ഞ ആ ചരിത്രം കേട്ടിട്ടതിനൊപ്പം എന്റെ മനോധര്‍മ്മം കൂട്ടി പുനരാഖ്യാനം നടത്തിയപ്പോള്‍ അതു കേട്ടവര്‍ക്കൊക്കെ ചരിത്രം രസകരമായിത്തോന്നി.
എന്നാലതു എന്റെ ശൈലിയിലൂടെ ബ്ലോഗിലൂടെ പങ്കുവെക്കാമെന്നെനിക്കും തോന്നി.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പത്തെ ഓര്‍മ്മയാണ്‌. അന്നു നിരത്തുകള്‍ക്കു ഇന്നത്തെപ്പോലെ റബ്ബറൈസ്ഡ്‌ ക്ലീന്‍ ക്ലിയര്‍ ആസ്ഫാള്‍റ്റ്‌ ആവരണമില്ല.

പക്ഷെ പണ്ടിവിടെ ചെങ്കല്‍പ്പൊടി വിതറിയ ചെമ്മണ്‍ നിറത്തിലൂടെ താളത്തില്‍ നീങ്ങുന്ന കാളവണ്ടികളും പോത്തു വണ്ടികളും മാത്രം.

ആദ്യമായി ബസ്‌ സര്‍വ്വീസു തുടങ്ങിയതു ഹാജ്യാരു ഇപ്പോഴും ഓര്‍ക്കുന്നു.
ആഴ്ച്ചയില്‍ ഒരു ദിവസമായിരുന്നു സര്‍വ്വീസ്‌, കോഴിക്കോട്ടേക്ക്‌.
ഇരുമ്പുഴിയില്‍ നിന്നും ഒരു സ്ഥിരം യാത്രക്കാരന്‍.
"മെരുകത്തൊടിയിലെ ഹസ്സന്‍ ഹാജി".
(കോഴിക്കോടു വലിയങ്ങാടിയിലേക്കു കൊപ്രക്കച്ചവടത്തിനു പോകുന്ന വ്യാപാരി)

(ചിത്രത്തിനു ഫോര്‍ഡിന്റെ വെബ്സൈറ്റിനോടു കടപ്പാട്)

സുബ്‌ഹി ബാങ്കു വിളിക്കും മുന്‍പേ ഇപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ ഇരിക്കുന്ന ഈ ആല്‍മരത്തിന്റെ ചുവട്ടില്‍ ബസ്സു വന്നു നില്‍ക്കും.
ക്ലീനര്‍ ബസ്സില്‍ നിന്നിറങ്ങി കട്ടവെച്ചു ഇടവഴിയിലൂടെ നടന്നു ഹസ്സന്‍ ഹാജിയുടെ വീട്ടിലെത്തും. ഉറങ്ങുകയായിരിക്കുന്ന ഹാജിയാരെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തി ബസ്സു വന്ന വിവരമറിയിച്ചു മടങ്ങും.
ഹാജിയാര്‍ എണീറ്റു തൊട്ടപ്പുറത്തെ പുഴയില്‍ പോയി കുളിച്ചു നമസ്കരിച്ചു പ്രാതല്‍ കഴിച്ചു വരുമ്പോഴേക്കും ബസ്സിനു വെള്ളവും ബസ്സിലുള്ളവര്‍ക്കു ഭക്ഷണവും കൊടുക്കാന്‍ ഇരുമ്പുഴിയിലെ മക്കാനിക്കാരന്‍ കുഞ്ഞുഹാജിക്കു തെരക്കായിരിക്കും.

ഹസ്സന്‍ ഹാജിയാരു ബസ്സില്‍ കയറിയിരുന്നാല്‍ കോഴിക്കോട്ടേക്കുള്ള യാത്ര വീണ്ടും ആരംഭിക്കുകയായി. മറ്റൊരു മുക്കില്‍ നിന്നു മറ്റൊരു യാത്രക്കാരനെയും കൂട്ടാന്‍ ഇതു പോലെ ഇത്രയും സമയം കാത്തു കിടക്കുമെന്നു മാത്രം.


കുഞ്ഞാലു ഹാജിയും ആ ബസ്സില്‍ കോഴിക്കോടു വലിയങ്ങാടിയില്‍ പോയിട്ടുണ്ട്‌. പക്ഷെ സ്ഥിരയാത്രക്കാരനല്ലായിരുന്നു. കാളവണ്ടിയില്‍ കൊടുത്തുവിട്ട മലഞ്ചരക്കുകള്‍ക്കു വില നിശ്ചയിക്കാനും പിറകെ വിലയുടെ ഈജാബും ഖബൂലും ഉറപ്പിക്കാനും.
ഇന്നത്തെപ്പോലെ നീളവും വീതിയുമെന്നുമുള്ള ബസ്സായിരുന്നില്ല.ബസ്സില്‍ വിലങ്ങനെയിട്ട രണ്ടു ബെഞ്ചില്‍ മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കിയാണു യാത്ര. യാത്രയവസാനിക്കുമ്പോഴേക്കും ഉടുത്തിരുന്ന വെള്ളത്തുണിയൊക്കെ കരിയും പുകയും കൊണ്ടു കറുത്ത നിറമായി മാറും.
യാത്രയില്‍ ബസ്സു ഇടക്കിടക്കു നിര്‍ത്തും. എഞ്ചിനില്‍ വെള്ളം മാറ്റണം.പള്ളിയില്‍ കയറി സമസ്കരിക്കണം. ഇന്നു 35 മിനിട്ടു കൊണ്ടെത്തുന്ന ദൂരം താണ്ടാന്‍ അന്നു ഒരു പൂര്‍ണ്ണ ദിവസം വേണം. അതിനാല്‍ ഇടക്കിടക്കു വഴിയിലുള്ള മക്കാനികള്‍ക്കു മുന്നില്‍ ഭക്ഷണത്തിനു നിര്‍ത്തും. ആഴ്ച്ചയിലൊരിക്കലെത്തുന്ന ബസ്സും ആ ബസ്സിലുള്ള യാത്രക്കാരുടെ വിഷേയം പറച്ചിലും കേള്‍ക്കാന്‍ അവിടെയെല്ലാം കേള്‍വിക്കാര്‍ യഥേഷ്ടം കാത്തിരിപ്പുണ്ടാവും.

ഒരാഴ്ച്ചത്തെ യാത്രവിശേഷങ്ങളും അയല്‍ പ്രദേശത്തെ വാര്‍ത്തകളുമായി അടുത്തയാഴ്ച്ചയെത്തുന്നതു വരെ കുഞ്ഞു ഹാജിയുടെ ചായ മക്കാനി സജീവമായിരിക്കും.

കുഞ്ഞുഹാജിയുടെ ചായക്കടയിലെ വിശേഷങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ നിന്നാല്‍ ഇന്നു പ്രൂഫു നോക്കിക്കൊടുക്കാനുള്ള റോട്ടറിക്ലബ്ബിന്റെ മാഗസിന്‍ പ്രിന്റു ചെയ്യാന്‍ വൈകും.
ഞാന്‍ യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങുകയായിരുന്നു.
അദ്ദേഹം വടി കുത്തിപ്പിടിച്ചു എണിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.

ഇനി റോഡിലൂടെയുള്ള കാല്‍നടയാത്ര അദ്ദേഹത്തിനു സാധിക്കുമോ എന്നു ഞാന്‍ ആശങ്കപ്പെട്ടിരിക്കെയാണു തൊട്ടപ്പുറത്തുനിന്നു ഒരു കുട്ടിയെ ബൈക്കുകാരന്‍ ഇടിച്ചിട്ട ബഹളം കേട്ടത്‌.
ചോരയും പിടച്ചിലും കാണാന്‍ ഇനിയും കരുത്തില്ലാതെ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിനു പുറം തിരിഞ്ഞു നടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയ ഹാജ്യാരെ നോക്കി ഞാന്‍ പറഞ്ഞു
"ഹാജ്യാര്‍ക്കാ! പറ്റെ ഓരം ചേര്‍ന്നു പോണേ!"

61800

2009 ഒക്‌ടോബർ 6, ചൊവ്വാഴ്ച

ജങ്കാറിലൂടെയുള്ള യാത്ര


ജങ്കാറിലൂടെയുള്ള യാത്ര കാണാന്‍ രസകരമാണ്‌.

നിരവധി യാത്രക്കാരും വാഹനങ്ങളും ഒന്നിലധികം തോണികള്‍ക്കു മുകളില്‍പണിത പ്ലാറ്റുഫോമില്‍ ആഴമുള്ള അഴിമുഖത്തൂടെ ഒഴുകി മറ്റൊരു തീരത്തെത്തിക്കുന്ന വിസ്മയ ദൃശ്യം.

ചിലപ്പോള്‍ നൂറോളം യാത്രക്കാരുണ്ടാവും.

പുറമേ ആളുകള്‍ തിങ്ങിനിറഞ്ഞ അഞ്ചും ആറും വാഹനങ്ങളും ഉണ്ടാവും.

വാഹനത്തിനകത്തിരിക്കുന്നവര്‍ ഇറങ്ങാന്‍ മടിച്ചിരിക്കുന്നവരാണ്‌.

ചിലര്‍ക്കു പുറത്തിറങ്ങാന്‍ പേടി.


ഒന്നു മുങ്ങിയാല്‍ നീന്തി രക്ഷപ്പെടണമെങ്കില്‍ വാഹനത്തിന്റെ വാതില്‍ തുറക്കേണ്ടി വരുമെന്നും അനേകം പേര്‍ക്കു അതിനു കാത്തുനില്‍ക്കാന്‍ മാത്രം ശ്വാസ സംഭരണ ശേഷിയില്ലാത്ത മനുഷ്യശരീരത്തിനകത്തു വെള്ളം കയറി ശ്വാസം മുട്ടി മരിക്കുമെന്നു ചിന്തിക്കാന്‍ ആര്‍ക്കും സമയമില്ല.


എത്രയോ വലിയൊരു അപകടകരമായ യാത്രയാണിതെന്നു ഒറ്റനോട്ടത്തിലറിയാം.

എന്നാലും മറ്റൊരു തേക്കടി അനുഭവിക്കുമ്പോഴേ അതു മനസ്സിലാവൂ എന്നാണു കേരളീയന്റെ പ്രോ അക്റ്റീവു സുരക്ഷാ ബോധം.

കയറ്റുന്ന ആളുകളുടെ എണ്ണത്തിലെ നിയന്ത്രണം,
ഉപയോഗിക്കുന്ന തോണികളുടെ കെട്ടുറപ്പ്‌,
യാത്രചെയ്യുന്നാളുകളുടെ സുരക്ഷിതത്വ സംവിധാന നിരീക്ഷണം.
ജങ്കാറുകള്‍ ഓടിക്കുന്നവരുടെ അറിവും പ്രായോഗിക ജ്ഞാനവും ഉറപ്പു വരുത്തല്‍
എന്നിവയില്‍ ഇനിയും കാര്യമായ സംവിധാനം ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലെങ്കില്‍ കേരളത്തില്‍ അങ്ങോളമിങ്ങോളം ഇന്നു സര്‍വ്വ സാധാരണമായി സര്‍വ്വീസ്‌ നടത്തുന്ന ജങ്കാറുകളിലൂടെ ഒരു തേക്കടി ആവര്‍ത്തിക്കാന്‍ ഉള്ള സാധ്യത വിദൂരത്തല്ല അതുവഴി മലയാളിക്കു മറ്റൊരു ഞെട്ടലിനും.

2009 ഓഗസ്റ്റ് 3, തിങ്കളാഴ്‌ച

ശിഹാബ്‌ തങ്ങളെന്ന ബദ്‌ര്‍

ശിഹാബ്‌ തങ്ങളെന്ന പൂര്‍ണ്ണവൃത്തം.
ഒരു പൂര്‍ണ്ണ ചന്ദ്രന്റെ വെട്ടം.
സൂര്യന്‍ പോലും ഉറങ്ങാന്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാര്‍ക്കും വേണ്ടി,
വരായി ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ,
ഇരുട്ടില്‍ മാസം മുഴുക്കയും കൊല്ലം നിറക്കെയും സദാ തെളിഞ്ഞു പുഞ്ചിരി തൂകി നിന്ന ഒരു ചന്ദ്രിക.
നിയമവ്യവസ്ഥയുടെയും ആധുനീക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെയും സൂര്യന്‍ അസ്തമിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു ചെറു പ്രഭ പകരുന്ന അമ്പിളി ബിംബം.
പാണക്കാട്ടെ കൊടപ്പനക്കല്‍ തറവാട്ടില്‍ ഒരൊറ്റ പ്രാവശ്യമേ ഞാന്‍ പോയിട്ടുള്ളൂ. ഒരു സങ്കടം പറയാന്‍!
പക്ഷെ അവിടെ എനിക്കു മുന്‍പേ എത്തിയവരുടെ സങ്കടങ്ങള്‍ എന്റേതിനെക്കാള്‍ എത്രയോ വലുതാണെന്നും എന്റെ നിസ്സാര പരാതിക്കു സമയം ചെലവാക്കിച്ചു തങ്ങള്‍ക്കു വിഷമം ഉണ്ടാക്കണ്ട എന്നും കരുതി മാറി നിന്നു.
ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിനുള്ളില്‍ ഓരാളായി.
ആ കൈവിരലുകളില്‍ ഒറ്റപ്രാവശ്യമേ ഒന്നു തൊടാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായിട്ടുള്ളൂ. അതും 'തങ്ങള്‍' അറിയാതെ,
പലര്‍ക്കും കൊടുത്ത ഷേക്‌ക്‍ഹാന്‍ഡുകള്‍ക്കിടയില്‍ എനിക്കു വീണു കിട്ടിയ ഒന്ന്‌.
പക്ഷെ എന്റെ ക്ലാസ്സില്‍ പഠിച്ചിരുന്ന ഇട്ട്യാത്തനും അവന്റെ അച്ഛന്‍ കാളിയേപ്പനും ആ കരസ്പര്‍ശം പലവട്ടം അനുഭവിക്കാനായിട്ടുണ്ടാവും.
കാളിയേപ്പന്‍കുട്ടിക്കോ, ഓന്റെ ഓള്‌ക്കോ, ചെക്കന്‍ ഇട്ട്യാത്തനോ നെഞ്ചിലൊരു എരിച്ചില്‍ വന്നാലോ, ഉള്ളിലൊരു മന:പ്രയാസം തോന്നിയാലോ, പള്ളന്റുള്ളീലൊരു ഏനക്കേടു കണ്ടാലോ അങ്ങാടിയിലിറങ്ങി താഴെത്തെ വൈദ്യരുടെ ഒരു "കോരോസനാദി കുളിക"യോ " ലാക്കിട്ടറയമദിന്റെ ഓമിയോപ്പൊതി" മരുന്നോ എട്ടണകൊടുത്തു വാങ്ങിക്കഴിക്കുന്നതിനു പകരം
മലപ്പുറത്തര മണിക്കൂര്‍ നിര്‍ത്തിയിട്ടു മാത്രം പാണക്കാട്ടേക്കു പുനര്‍യാത്ര തിരിക്കുന്ന പ്രൈവറ്റ്‌ ബസ്സില്‍ ഇരുമ്പുഴിയില്‍ നിന്നു പതിനാറു കിലോമീറ്റര്‍ യാത്ര ചെയ്തു കൊടപ്പനക്കല്‍ തറവാട്ടിന്റെ പടിപ്പുറക്കല്‍ ഇറങ്ങി, അലവ്യാക്കാന്റെ ഒരു ചായ കുടിച്ചു, പാണക്കാട്ടെ തങ്ങളുകുട്ടിയോടു തന്റെ സങ്കടം പറഞ്ഞു പരിഹാരം നേടി, ഒരു തലോടലില്‍, ഒരു മന്ത്രിച്ചൂതലില്‍ എല്ലാം മറന്നാശ്വാസം നേടിയിരുന്നപ്പോള്‍ ആ കുടുംബത്തിനും അന്നു കിട്ടിയിരുന്ന മാനസീകാശ്വാസം ഇസ്ലാമിക ബുദ്ധിജീവിയെന്നും പുരോഗമന വാദിയെന്നും അഹങ്കരിക്കുന്ന എന്നിക്കിന്നേതു ഇംഗ്ലീഷ്‌ മരുന്നു കുടിച്ചിട്ടും കിട്ടുന്നില്ല.

ഒരാശ്വാസത്തിനായി കൊടപ്പനക്കല്‍ തറവാട്ടിലെക്കു സമയവും കാലവും നോക്കാതെ പ്രവഹിച്ചിരുന്ന പാവങ്ങള്‍ക്കു പ്രവേശനത്തിനായി അവിടെ എവിടേയും കൗണ്ടറില്‍ പണമടച്ച രശീതു കാണിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടതില്ലായിരുന്നു. മാത്രമല്ല ഗതിയില്ലാത്തവര്‍ അവിടെ നിന്നു ക്ഷീണം മാറ്റി വയറിന്റെ കത്തലടക്കിയായിരുന്നു മടങ്ങിയിരുന്നത്‌.
അതു കൊണ്ടു തന്നെയാണ്‌ സന്തോഷ്‌ മാധവനും തോക്കുസ്വാമിയും തേര്‍വാഴ്ച്ച നടത്തിയ പ്രബുദ്ധകേരളത്തില്‍ അത്തരം ആള്‍ദൈവങ്ങളെ വേട്ടയാടുന്ന സന്ദര്‍ഭം മുതലെടുത്ത്‌ തങ്ങള്‍ക്കുടുംബത്തിന്റെ മേല്‍ ചളിവാരിയെറിഞ്ഞു ചുളുവില്‍ പ്രസിദ്ധനായി കേരള രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ ഒരു പുതിയ മക്കള്‍ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ലോഞ്ചിംഗ്‌ ട്രിക്കിന്റെ വിത്തിറക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചതു വിലകിട്ടാതെ പോയത്‌.
അന്നു തങ്ങള്‍ ഒരറ്റയക്ഷരം മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അന്നു മാത്രമല്ല എന്നും. അതാണാ പാരമ്പര്യം.
കൊടപ്പനക്കല്‍ തറവാട്ടുകാര്‍ ആര്‍ക്കും മറുപടി പറയാറില്ല.
പക്ഷെ ക്ഷണിച്ചു ഒന്നു വന്നു കാണാന്‍. !.
കണ്ടിട്ടു നിശ്ച്ചയിക്കാന്‍.
പറഞ്ഞവര്‍ വന്നില്ല. വന്നതു കെ.പി.സി.സി. തന്നെ
കൊത്തിയ പാമ്പിനെത്തന്നെ തിരിച്ചു വരുത്തി വിഷം ഇറക്കി. അതിനു നിര്‍ദ്ദേശം വന്നതു എ.ഐ.സി.സി.യില്‍ നിന്ന്.

ശിഹാബ്‌ തങ്ങള്‍ ഒരു പൂര്‍ണ്ണ ചന്ദ്രനായിരുന്നു. ബദ്‌ര്‍ എന്നു അറബിയില്‍ പറയുന്ന “വട്ടം തികഞ്ഞ വൃത്ത ചന്ദ്രന്‍“.
ആ ശിഹാബ്‌ തങ്ങളായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ഹിലാലിനെ (മാസപ്പിറവി) സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്‌.
നോമ്പു നോല്‍ക്കാനും പെരുന്നാളാഘോഷിക്കാനും കൃത്യ കാലം പ്രവചിക്കുന്ന
അനേകം മഹല്ലുകളുടെ മുഖ്യ ഖാസി.
പാവപ്പെട്ടവരുടെ അവസാന ആശ്രയം,
പ്രതിഫലേച്ഛയില്ലാത്ത കാരുണ്യക്കടല്‍.
സ്നേഹത്തിന്റെ, സൗമ്യതയുടെ, വിനയത്തിന്റെ, വിശുദ്ധിയുടെ, നിഷ്കളങ്കതയുടെ.
പൂര്‍ണ്ണ പ്രഭയുള്ള ഒരു ചന്ദ്രബിംബം.
അതിനു ഒരൊറ്റ കേന്ദ്ര ബിന്ദു.
വിട്ടു വീഴ്ച്ചയില്ലാത്ത സത്യത്തിന്റെ ഒരു സ്ഥിര ബിന്ദു.
ആ ബിന്ദുവില്‍ നിന്നു വിവിധ മതങ്ങളിലെ മനുഷ്യരിലേക്കും അവരുടെ മനസ്സുകളിലേക്കും വരക്കുന്ന രേഖക്കെല്ലാം ഒരേ നീളം.

നിര്‍ണ്ണായക ഘട്ടത്തില്‍ പാര്‍ട്ടിയെ സാരമായി മുറിവേല്‍പ്പിച്ചു കടന്നു പോയി എന്നിട്ടും കെ.ടി.ജലീലിനെ ശിഹാബു തങ്ങള്‍ക്കു വളരെ പ്രിയമായിരുന്നു. തിരിച്ചു ജലീലിനു തങ്ങളെ വളരെ ബഹുമാനവും.
ജലീലിന്റെ വാക്കുകള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക.
"ശിഹാബ്‌ തങ്ങള്‍ നേതൃത്വം നല്‍കുന്ന പാര്‍ട്ടിയുമായി വിയോജിക്കേണ്ടി വന്നപ്പോള്‍ എന്നെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കിയത്‌ തങ്ങളുടെ സാമീപ്യം ഇടക്കിടക്കനുഭവിക്കാന്‍ കഴിയില്ലല്ലോ എന്ന ചിന്തയായിരുന്നു. പല വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ എനിക്കു നടത്തേണ്ടി വന്നപ്പോഴും ശിഹാബ്‌ തങ്ങളേയോ പാണക്കാട്‌ കുടുംബത്തെയോ ഒരു വാക്കു പോലും പറയാതെ ഞാന്‍ നോക്കിയത്‌ അദ്ദേഹത്തോടുള്ള അത്യാദരവു കൊണ്ടായിരുന്നു. പാര്‍ട്ടിയോടുള്ള എന്റെ വേര്‍പിരിയലിനു ശേഷം മൂന്നു പൊതു പരിപാടികളിലാണു ഞാന്‍ അദ്ദേഹവുമായി കണ്ടു മുട്ടിയത്‌. ഈ മൂന്നു പ്രാവശ്യവും അദ്ദേഹം പ്രകടിപ്പിച്ച വാല്‍സല്യവും സ്നേഹമസൃണമായ പെരുമാറ്റവും എനിക്കൊരിക്കലും മറക്കാനാവാത്തതാണ്‌".
അതാണു ശിഹാബ്‌ തങ്ങള്‍.

കുബേരതയും, അധാര്‍മ്മികതയും, മതതീവ്രവാദവും, പ്രായോഗികരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ കാപട്യങ്ങളൂം ആ വൃത്തത്തെ അവയുടെ ഭാഗത്തേക്കു മാത്രം വലിച്ചു നീട്ടി ആ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ഷേപ്പു മാറ്റാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോഴൊക്കെ ശിഹാബ്‌ തങ്ങളുടെ മനസ്സു വേദനിക്കുകയുണ്ടായിട്ടുണ്ട്‌.

ശിഹാബ്‌ തങ്ങള്‍ വേദനിച്ചപ്പോഴൊക്കെ ആ വേദന ജനങ്ങളിലൂടെ പാര്‍ട്ടി അനുഭവിക്കുകയുമുണ്ടായി. അതിന്റെ ഏറ്റവും പ്രകടമായ ഉദാഹരണമാണ്‌ അവസാനം നടന്ന നിയമസഭാ തെരെഞ്ഞെടുപ്പില്‍ താപ്പാനകള്‍ പലരും വീണിട്ടും, അംഗീകരിച്ച ലിസ്റ്റില്‍ അവസാന നിമിഷം ശിഹാബ്‌ തങ്ങള്‍ പ്രത്യേകം എഴുതിച്ചേര്‍ത്ത സ്ഥാനാര്‍ഥികള്‍ പ്രജകള്‍ സമ്മാനിച്ച പരാജയത്തിന്റെ ചാട്ടവാറടി കൊള്ളാതെ സുന്ദരമായി ജയിച്ചു കയറിയത്‌.

ശിഹാബ്‌ തങ്ങളിലെ രാഷ്ടീയം എനിക്കു കൂടുതല്‍ പ്രചോദനം നല്‍കുന്നില്ല. തങ്ങളുടെ പ്രഭ മുസ്ലിം ലീഗിനു ഗുണമാകുകയായിരുന്നുവെന്നേ ഞാന്‍ എപ്പോഴും പറയൂ.
മുസ്ലിം ലീഗു രാഷ്ടീയമായി യോചിച്ചു പോകാത്ത പലരും ശിഹാബ്‌ തങ്ങളുടെ വ്യക്തിത്ത്വത്തെ ആദരിക്കുന്നവരാണ്‌. അന്ത്യ പ്രവാചകന്റെ പാരമ്പര്യ ശൃഖലയിലെ നാല്‍പ്പതാമത്തെ കണ്ണിയെന്ന ബഹുമാനം, അതര്‍ഹിക്കുന്ന വിധത്തില്‍ തന്നെ ജനങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തിനു നല്‍കിയിരുന്നു.
മാസപ്പിറവി ഉറപ്പിക്കുന്നതിനും സങ്കീര്‍ണ്ണമായ ഒരു "മസ്‌അല" നിശ്ചയിക്കുന്നതിനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കിനോടുള്ള ഈ ബഹുമാനവും ആദരവിനും പുറമേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാണ്ഡിത്യവും കാരണമായിട്ടുണ്ട്‌.
ഈജിപ്റ്റിലെ അല്‍ അസ്‌ഹര്‍, കൈറോ യൂനിവേഴ്സിറ്റികളിലെ പഠനത്തോടൊപ്പം നേടിയ സ്നേഹ സൗഹൃദങ്ങള്‍ രാജ്യാന്തരതലത്തില്‍ പടര്‍ന്നു കിടക്കുകയാണ്‌.
ഏതൊരു സങ്കീര്‍ണ്ണമായ പ്രശ്നമുണ്ടായാലും അതു പരിഹരിക്കാന്‍ കൊടപ്പനക്കല്‍ തറവാട്ടിലൊരു വാക്കുണ്ടായിരുന്നു.
ശിഹാബ്‌ തങ്ങളുടെ അവസാന വാക്ക്‌.
അതൊരിക്കലും പക്ഷപാതപരമായിരുന്നില്ല. അതു സ്വീകരിച്ച ആര്‍ക്കും പിന്നെ അതിനെക്കുറിച്ചു ഖേദിക്കേണ്ടിയും വന്നിരുന്നില്ല.
ആരെയും വാക്കുകള്‍ കൊണ്ടു വെറുപ്പിച്ചിരുന്നില്ല. കുറ്റം പറയാന്‍ ശ്രമിച്ചവര്‍ പിന്നെ കുറ്റബോധം തോന്നി പറഞ്ഞ തെറ്റിനു സ്വയം വന്നു മാപ്പു ചോദിച്ച സംഭവങ്ങള്‍ പലതാണ്‌.

ശിഹാബ്‌ തങ്ങളിലെ രാഷ്ട്രീയനേതാവിനെക്കള്‍ ഞാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്‌ അദ്ദേഹത്തിലെ വിശാലമാനവീക വീക്ഷണമുള്ള ആത്മീയ നേതാവിനെയാണ്‌,
നിശബ്ദനായ ഒരു സാമൂഹ്യപ്രവര്‍ത്തകനെയാണ്‌.
ഉജ്വലനായ ഒരു വാഗ്മിയോ ചടുലതയുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനോ ആയിരുന്നില്ല അദ്ദേഹം.
പക്ഷെ അത്തരം വ്യക്തിക്കള്‍ക്കു നേടാനാവാത്ത വിധം ആദരവു നേടിയ ഒരു ലളിതന്‍.
തന്നോടു സങ്കടം പങ്കിടാനെത്തുന്നവരെ കൈവിടാത്ത അവര്‍ക്കു വേണ്ടി സമയമുണ്ടാക്കി അവരുടെ സങ്കടങ്ങള്‍ക്കു നിവര്‍ത്തിയുണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കുന്ന പ്രശസ്തിയാഗ്രഹിക്കാത്ത മനുഷ്യ സ്നേഹിയെയാണ്‌.
പാര്‍ലമന്റ്‌ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പ്രലോഭനങ്ങളും അന്താരാഷ്ട്രീയ പ്രതിധാന തൊഴില്‍ വാഗ്ദാനങ്ങളും പുഞ്ചിരിയോടെ ഏറെ തവണ നിരസിച്ചതാണാ വ്യക്‍തിത്വം. ധനസമ്പാദനത്തിനു ഒരു ഒപ്പു മതിയായിരുന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു വെറും ഫോണ്‍കാള്‍, അതും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല ഒരു മൂളല്‍ മതിയായിരുന്നു.പക്ഷെ ആ വ്യക്തിത്വം അതില്‍ വീണില്ലായിരുന്നു.
ഉദ്ഘാടനങ്ങള്‍ക്കു പോകുമ്പോള്‍ സമ്മാനിച്ചിരുന്നവ തിരസ്കരിച്ചാല്‍ അവര്‍ അനുഭവിക്കുന്ന മാനസീക വിഷമം ഓര്‍ത്തു സ്വീകരിക്കുകയും അവ സ്വീകരിച്ച അതേ പോലെ സഹായമന്ന്വേഷിച്ചു വരുന്ന അഗതികള്‍ക്കും അനാ‍ഥര്‍ക്കും കൈമാറുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
മുസ്ലിം ലീഗ്‌ കഴിഞ്ഞ മുപ്പത്തഞ്ചു കൊല്ലക്കാലമായി ആ ചന്ദ്രികയുടെ വെട്ടത്തിലായിരുന്നു. ശിഹാബ്‌ തങ്ങളുടെ മതനിരപേക്ഷതാണു മുസ്ലിംലീഗിനു പ്രസരിച്ചു കിട്ടിയത്‌.
അറിഞ്ഞു കൊണ്ടു അസത്യം പറയുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാരനല്ലായിരുന്നു അദ്ദേഹം.അങ്ങനെയുള്ള ഒരാളെ മുസ്ലിം ലീഗിന്റെ പ്രസിഡന്റു പദത്തില്‍ പത്തു മുപ്പത്തഞ്ചു കൊല്ലം കിട്ടിയതാണു ലീഗിന്റെ പുണ്യം.
ശിഹാബ്‌ തങ്ങള്‍ എന്ന പൂര്‍ണ്ണ വൃത്തത്തിനകത്തു മുസ്ലിംലീഗു നിന്നില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ വിശ്വഹിന്ദു പരിഷത്തിനൊക്കെയുള്ള വര്‍ഗ്ഗിയ സംഘടന എന്ന പേരേ ലീഗിനും കിട്ടുമായിരുന്നുള്ളൂ.
മുസ്ലിം ലീഗിനു മത തീവൃത പോരാ എന്നും തങ്ങളുടെ വിട്ടു വീഴ്ച്ചകള്‍ കാരണം അര്‍ഹതപ്പെട്ടവ കിട്ടാതെ പോകുന്നുവെന്നും പറഞ്ഞു കൂട്ടു വിട്ടു പോയവരൊക്കെ തെറ്റു മനസ്സിലാക്കി ആ കൊടപ്പനക്കല്‍ തറവാട്ടില്‍ തിരിച്ചു ചെന്നതു നാം പലവട്ടം കണ്ടു.
ബാബരി മസ്ജിദ്‌ പൊളിച്ച കാലഘട്ടത്തില്‍ കേരളത്തിന്റെ ഏറ്റവും പൊട്ടിത്തെറിക്കാവുന്ന ഭാഗം മലബാറായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ പ്രവാസികള്‍ നാടിനെ ഓര്‍ത്തു ഏറ്റവും ഭീതിയോടെ നിമിഷങ്ങള്‍ തള്ളി നീക്കിയ കാലം.
സമരവും പ്രകടനവും ഏറ്റവും നിയമ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള യു.എ.ഇ യില്‍ പോലും ആദ്യമായി ഞാന്‍ ഒരു അക്രമാസക്തമായ പ്രകടനം കണ്ടു. ത്രിവേണി റസ്റ്റാറന്റും മഹാലക്ഷ്മി ഷോപ്പും തകര്‍ക്കപ്പെട്ടു.
അതു കണ്ടു അന്നു പേടിയോടെ വീട്ടിലേക്കു ഫോണ്‍ ചെയ്തപ്പോള്‍ എന്റെ ഉപ്പാന്റെ വാക്കുകള്‍ ഇന്നും ഓര്‍ക്കുന്നു.
“ഇവിടത്തെ കാര്യം ഓര്‍ത്തു ഒന്നു കൊണ്ടും ബേജാറാവാണ്ട. പാണക്കാട്ടെ തങ്ങള്‍ ഉള്ളടിത്തോളം കാലം ഇവിടെ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല“.
അതെത്ര ശരിയാണെന്നു പിറ്റേന്നു മുതല്‍ പത്രങ്ങളില്‍ നിന്നറിഞ്ഞു.
മലബാറിലെ എന്നല്ല കേരളത്തിലെ ഒരു ക്ഷേത്രവും ആ പ്രശ്നത്തില്‍ തകര്‍ന്നില്ല.
പാണക്കാട്ടെ തങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തില്‍ നിന്നു വിട്ടു തീവൃവാദത്തിന്റെ ദിശയിലേക്കു തിരിഞ്ഞ ചില കേന്ദ്രങ്ങളില്‍ നിന്നുണ്ടായ അക്രമങ്ങള്‍ ഒഴിച്ചു നിര്‍ത്തിയാല്‍ കേരളം ഇക്കാര്യത്തിനു ഇന്ത്യക്കു സാംസ്കാരികവും വിദ്യാഭ്യാസപരവുമായ മതേതര മാതൃകയാവുകയായിരുന്നു.
അതുപോലെ തന്നെയാണൂ രണ്ടാം മാറാടു കലാപത്തിനു ശേഷം തങ്ങള്‍ താഴെക്കിടയിലിറങ്ങിച്ചെന്നു മലബാറില്‍ രൂപപ്പെടുത്തിയെടുത്ത ഇന്നത്തെ ശാന്തതയും.
ഗാന്ധിജിയെക്കുറിച്ചു വായിക്കുകയും അറിയുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ പലപ്പോഴും അതിലൊക്കെയിത്തിരി അതിശയോക്തിയില്ലേ എന്നു ഞങ്ങള്‍ കൂട്ടുകാര്‍ക്കൊക്കെ തോന്നിയിരുന്നപ്പോഴൊക്കെ, ശിഹാബ്‌ തങ്ങള്‍ ജീവിക്കുന്ന തെളിവായി തൊട്ടു മുന്നിലുള്ളപ്പോള്‍ എന്തിനു ഗാന്ധിജിയെ സംശയിക്കണം എന്നു ഞങ്ങള്‍ ഞങ്ങളെത്തന്നെയും പിന്നെ അതു വഴി മറ്റുള്ളവരേയും തിരുത്തിയിട്ടുണ്ട്‌..അതു കൊണ്ടു മഹാനായ ശിഹാബ് തങ്ങളെ “The Mahatma of Malabar“ ‍എന്നു തന്നെ വിളിക്കാനാണെനിക്കും ആഗ്രഹം. തങ്ങള്‍ ജീവിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ എന്നെ അതിനനുവദിക്കില്ലെങ്കിലും.

സുകുമാര്‍ അഴീക്കോടു പറഞ്ഞപോലെ ശിഹാബു തങ്ങളുടെ നിര്യാണം കൊണ്ടുള്ള ഒഴിവ്‌ ഒരു സ്വാതന്ത്യമായി എടുക്കാതെ പരോക്ഷമായ മനസാക്ഷി സാന്നിദ്ധ്യവുമായി ലീഗു മുന്നോട്ടു പോയാല്‍ ശിഹാബിന്റെ പ്രഭ ചൊരിയുന്ന ആ നല്ല പാരമ്പര്യത്തിനു മുറിവുണ്ടാവില്ല. സാധാരണ ജനം അതാണു ആഗ്രഹിക്കുന്നത്‌. അദ്ദേഹമില്ലങ്കിലും അദ്ദേഹം ബാക്കി വെച്ചിട്ടു പോയ ആ ഗുണം നില നിര്‍ത്തിയേ മതിയാവൂ. .

54038

2009 ജൂലൈ 30, വ്യാഴാഴ്‌ച

സുഡോക്കു/sudoku

"സുഡോക്കു" എന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ടൊ?.
പലര്‍ക്കും അറിയാമായിരിക്കും.
എനിക്കു അറിയില്ലായിരുന്നു 81 കള്ളികളുള്ള ഒരു സമചതുരത്തില്‍ അവിടവിടെ ചില സംഖ്യകള്‍ മാത്രം കാണിച്ച്‌ ബാക്കിയുള്ളവ എഴുതി ഇതു സോള്‍വു ചെയ്താല്‍ "വില്ല" സമ്മാനം "കാറു" സമ്മാനം എന്നൊക്കെ ഇന്‍റ്റര്‍നെറ്റിലെ പല വെബ്സൈറ്റുകളില്‍ കണ്ടിരുന്നുവെങ്കിലും സൗത്താഫ്രിക്കയിലെ ഭരണാധികാരിയുടെ ധനികയായ വിധവ 'മറിയം അബാച്ച' ഒരു മില്യന്‍ ഡോളര്‍ വെറുതെ കുറച്ചു കാലം നമ്മുടെ അക്കൗണ്ടിലിടാന്‍ നമ്മുടെ ബാങ്കു അക്കൗണ്ട്‌ നമ്പര്‍ ചോദിച്ചു കൊണ്ടു ദയനീയമായ അഭ്യര്‍ഥനയുള്ള ഒരു ഈ-മെയില്‍ തട്ടിപ്പിന്റെ വിലയേ ഞാന്‍ കൊടുത്തിരുന്നുള്ളൂ.

എന്നാല്‍ 'മ്മടെ ' സ്വന്തം ബ്ലോഗരമ്മാവന്‍ അവനവന്റെ ബ്ലോഗുകളില്‍ പതിക്കാന്‍ ഇതിന്റെ ഗാഡ്ജറ്റ് തയ്യാറാക്കി തന്നതോടെയാണു ഞാന്‍ ഇതിനെക്കുറിച്ചു കൂടുതല്‍ മനസ്സിലാക്കിയത്‌. എന്നാല്‍ ഇതിന്റെ ഉത്തരം കിട്ടുന്നതിനുള്ള എളുപ്പമാര്‍ഗ്ഗം 'റിസര്‍ച്ചി' കണ്ടു പിടിച്ചതോടെ ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ഇതിനു അഡിക്ടായിരി ക്കുകയാണ്‌. (പണ്ടു പലരും റോബി ക്യൂബിനു അഡിക്ടായിരുന്നതു പോലെ)
ഇതു രസകരമായ ഒരു കളിയാണ്‌.
അക്കങ്ങള്‍ കൊണ്ടുള്ള ഒരു ഒരു "പദപ്രശ്നം"
sudoku എന്ന ഇതിന്റെ പേരു കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ പലരും ഇതു ജപ്പാനിലാരംഭിച്ച പ്രശ്നോത്തരിയാണെന്നു തെറ്റിദ്ധരിച്ചേക്കാം. എന്നാല്‍ അമേരിക്കയില്‍ ആര്‍ക്കും വേണ്ടാതെ കിടന്ന ഒരു കളി ജപ്പാന്‍കാര്‍ അവര്‍ക്കു മനസ്സിലാവുന്ന പേരു കൊടുത്തു സാര്‍വ്വത്രികമാക്കി എന്നു മാത്രം.(ഞാന്‍ പറഞ്ഞതല്ല ഗള്‍ഫു ന്യൂസുകാരു പറയുന്നത്‌)
su എന്നാല്‍ നമ്പര്‍ എന്നും doku എന്നാല്‍ സ്ഥലം എന്നുമാണ്‌ അര്‍ത്ഥം
നമ്പറുകള്‍ അതിന്റെ യഥാസ്ഥാനത്തു വെക്കുക എന്നാണു ഇവ കൂട്ടിവായിക്കുമ്പോള്‍ കിട്ടുന്ന അര്‍ത്ഥം...!.
ജപ്പാന്‍കാര്‍ ഇതിനു അമിത പ്രാധാന്യം കൊടുക്കാന്‍ മറ്റൊരു കാരണം ഉണ്ട്‌.(അഭിമാനത്തിന്റെ പ്രശ്നം)
അമേരിക്കക്കാരന്റെയും ഇംഗ്ലീഷുകാരടെയും ജ്വരമായ വാക്കുകൊണ്ടുള്ള പദപ്രശ്ന വിനോദം അവര്‍ക്കത്രക്കു വഴങ്ങുന്നില്ല.
ഇംഗ്ലീഷ്‌ വാക്കുകള്‍ കൊണ്ടുള്ള പദപ്രശ്‌നക്കസര്‍ത്തില്‍ തോറ്റ ജപ്പാനികള്‍ അക്കങ്ങള്‍ കൊണ്ടുള്ള സുഡുകു കസര്‍ത്തിനു ഈ ഇംഗ്ലീഷ്‌ വിദ്വാന്മാരെ വെല്ലുവിളിച്ചു. അതിനവരെ പ്രേരിപ്പിച്ച വികാരം നമുക്കു മനസ്സിലാക്കാം.
(കബഡിയില്‍ തോറ്റതു ഞാന്‍ ചെസ്സില്‍ പകരം വീട്ടും എന്നു "യോദ്ധ" എന്ന സിനിമയില്‍ മോഹന്‍ലാലിനോടു വീമ്പിളക്കുന്ന ജഗതിയെ ഓര്‍ത്താല്‍ മതി)

ജപ്പാന്‍ സന്ദര്‍ശിക്കുന്ന അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റ്‌ ഒബാമയുമായി ജപ്പാന്‍ പ്രധാനമന്ത്രിക്കു നടത്തേണ്ടി വരുന്ന ആംഗലേയ സംഭാഷണത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങളും അവസാനം യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ കൂടിക്കാഴ്ച്ച നടന്നപ്പോള്‍ ജപ്പാന്‍ പ്രധാനമന്ത്രിക്കു പറ്റിയ അമളിയും ഒരു ഇ-ഫലിതമായി ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ ഇന്നു ചൂടുള്ള വീഡിയോ കാഴ്ച്ചാവിഷയമാണ്‌.


പക്ഷെ എന്തൊക്കെയായാലും പദപ്രശ്നത്തെക്കാളും ഈ-ഫലിതത്തെക്കാളും പ്രചാരം നേടുകയാണീ പസില്‍.
രസകരമാണു ഈ കളി.
ഒരു സുഡോക്കു പ്രശ്നത്തിനു ഉത്തരം കണ്ടെത്താന്‍ പല വഴികളുണ്ടാവും. എന്നാല്‍ എങ്ങനെ പോയാലും ഒറ്റ ശരിയുത്തരമേ കാണൂ. ഉത്തരത്തിലേക്കെത്തും മുന്‍പെ വഴിയടഞ്ഞുപോയാല്‍ നമ്മുടെ ക്രിയയിലെ തകറാറുതന്നെ എന്നു ഉറപ്പിക്കാം.

വളരെ ലളിതമാണു നിയമങ്ങള്‍.

ഞാന്‍ ഇതിന്റെ നിയമങ്ങള്‍ എഴുതാം.
9 മൈക്രോ സമചതുരകള്ളികള്‍ ഉള്ള 9 മിനി സമചതുരങ്ങള്‍ ഒരു വലിയ സമചതുരത്തിനകത്തു (ജയന്റ്‌ സ്ക്വയര്‍) 3 x 3 ല്‍ വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്നു.

വലിയ ചതുരത്തിലെ നീളത്തിലും കുറുകെയുമുള്ള വരികളും ചെറിയ സമചതുരത്തിലെ കള്ളികളും
ഒന്നു മുതല്‍ ഒന്‍പതു കൂടിയുള്ള സംഖ്യകള്‍ കൊണ്ടൂ കോളങ്ങള്‍ നിറക്കണം.

a).ഒരു സംഖ്യ പിന്നീട്‌ അതുള്‍പ്പെടുന്ന വരിയില്‍ ആവര്‍ത്തിക്കാന്‍ പാടില്ല.
b).ഒരു സംഖ്യ പിന്നീട്‌ ആതുള്‍പ്പെടുന്ന കുറുകെയുള്ള നിരയിലും ആവര്‍ത്തിക്കാന്‍ പാടില്ല.
c). ഒരു സംഖ്യ സംഖ്യ അതുള്‍പ്പെടുന്ന മിനി സ്ക്വയറിലും ആവര്‍ത്തിക്കാന്‍ പാടില്ല.

ചോദ്യപ്പേപ്പര്‍ കിട്ടുമ്പോള്‍ തന്നെ ചില കള്ളികളില്‍ കുറച്ചു അക്കങ്ങള്‍ ആദ്യമേ തന്നെ വിന്യസിച്ചിരിക്കും. ഇതിന്റെ എണ്ണം കളിയുടെ കാഠിന്യം കുറക്കാന്‍ സഹായിക്കുന്നു. കൂടുതല്‍ അക്കങ്ങള്‍ വിന്യസിച്ചവ താരതമ്യേന ലളിതമായിരിക്കും.

ഇനി ഇതു സോള്‍വു ചെയ്യുന്ന വിധം.
(പലരും പല രീതിയിലൂടെയാണു ഇതിലെ ഉത്തരത്തിലേക്കെത്തുന്നത്‌. താഴെ കൊടുത്തതു എന്റെ രീതി)

എക്‍സല്‍ വര്‍ക്ക്ഷീറ്റ്‌ ഉപയോഗിച്ചാണു ഞാന്‍ ഇതു ലളിതമായി ചെയ്യുന്നത്‌. (തെരക്കു ഭാവിച്ചു മോണിറ്ററില്‍ കണ്ണും നട്ടു വളരെ കൂര്‍മ്മതയോടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനെന്ന ബഹുമതി കിട്ടാന്‍ ഇതെന്നെ സഹായിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ചു റിസഷന്‍ കാലത്തു പണിയൊന്നുമില്ലാതെയിരിക്കുമ്പോള്‍.)
കമ്പ്യൂട്ടര്‍ എപ്പോഴും കിട്ടാത്തവര്‍ക്കു റബറും പെന്‍സിലും ഉപയോഗിച്ച്‌ കടലാസില്‍ കള്ളി വരച്ചെഴുതിയും മായ്ച്ചും ചെയ്യാം.
പ്രോഗ്രാം എഴുതി ചെയ്യാം പക്ഷെ ഈ "മസ" കിട്ടില്ല

1. ചോദ്യം സംഘടിപ്പിക്കുകയാണു ആദ്യ നടപടി.
(ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ നിന്നോ പത്ര മാസികകളീല്‍ നിന്നോ ഇതു യഥേഷ്ടം കിട്ടും. എവിടേയും ഇല്ലെങ്കില്‍ ഈ ബ്ലോഗില്‍ ഒട്ടിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്‌)
കള്ളികളും സംഖ്യകളും തെറ്റാതെ പകര്‍ത്തുക.
2. ഇനി രണ്ടാമതായി ഒഴിവുള്ള കള്ളികളില്‍ സാധ്യതയുള്ള (പ്രോബബിലിറ്റി) അക്കങ്ങള്‍ നിറക്കുകയാണു വേണ്ടത്‌.
ഒരു കള്ളിയില്‍ ഒരു അക്കം പെന്‍സിലു കൊണ്ടു എഴുതുമ്പോള്‍ അതുള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ജയന്റ്‌ സ്ക്വയറിലെ നിരയിലും കുറുകെയിലും മിനി സ്ക്വയറില്‍ മൊത്തത്തിലും ആ സംഖ്യ നേരത്തെ സ്തിരപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലെന്നു ഉറപ്പു വരുത്തുക.
അങ്ങനെ ഒഴിഞ്ഞ കള്ളികള്‍ മുഴുവന്‍ പ്രോബബിള്‍ സംഖ്യകള്‍ പെന്‍സിലുപയോഗിച്ചു ഫില്ലു ചെയ്യുക.
3. ഇനി നിരീക്ഷണമാണ്‌.
ജയന്റു സ്ക്വയറിലെ നിരകളെ ഒന്നൊന്നായി നിരീക്ഷിക്കുക.
ഒന്നു മുതല്‍ ഒന്‍പതു വരെയുള്ള അക്കങ്ങളാണല്ലോ വേണ്ടത്‌. ആ നിരയില്‍ എവിടെയെങ്കിലും എതെങ്കിലും ഒരു സംഖ്യ ഒരു പ്രാവശ്യം മാത്രമേ കാണുന്നുള്ളൂവെങ്കില്‍ ആ സംഖ്യ തന്നെ ആ കോളത്തില്‍ സ്‌ഥിരപ്പെടുത്തുക. (കാരണം ആ സംഖ്യ അനിവാര്യമാണ്‌). ആ കോളത്തിലെ മറ്റു സംഖ്യകള്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ അവയെല്ലാം മായിച്ചു കളയുക. അതോടപ്പം ജയന്റ്‌ സ്ക്വയറിലെ കുറുകെയുള്ള നിരയിലെ കള്ളികളില്‍ പ്രോബബിള്‍ ആയി പ്രസ്തുത സംഖ്യ ഉണ്ടെങ്കില്‍ അതിനെയെല്ലാം മായച്ചു കളയുക. പിന്നീട്‌ മിനി സ്ക്വയറില്‍ ആ സംഖ്യ എവിടെയെങ്കിലും പ്രോബബിള്‍ ആയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അതും മായിച്ചു കളയുക.
ഇങ്ങനെ ജയന്റു സ്ക്വയറിലെ ഒരോ നിരകളെയും ഒന്നൊന്നായി നിരീക്ഷിച്ചു മായ്ക്കാനുള്ളവയെ മായ്ക്കുക.

4. ഇനി ഇതേ പോലെ ജെയന്റു സ്ക്വയറിലെ കുറുകെയുള്ള നിരകളെയും നിരീക്ഷിക്കുക. ഒറ്റപ്പെട്ടതിനെ സ്ഥിരമാക്കി ബാക്കിയുള്ളവ മായ്ച്ചു കളയുക. അതോടപ്പം നിരയിലെ സംഖ്യകളുടെ പ്രോബബിലിറ്റിയും അപ്ഡേറ്റു ചെയ്യുക.

5. മൂന്നാമതായി മിനി സ്ക്വയറിലും ഇതേ പോലെ ഒറ്റപ്പെട്ട സംഖ്യയെ സ്ഥിരമാക്കുക. അതോടപ്പം ജയന്റ്‌ സ്ക്വയറിലെ വരിയും നിരയും പ്രോബബിലിറ്റി സംഖ്യകള്‍ അപ്ഡേറ്റ്‌ ചെയ്യുക.

6. ഒരു കള്ളിയില്‍ ഒരു സംഖ്യ സ്ഥിരമാവുമ്പോള്‍ അതുള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ജെയന്റ്‌ സ്ക്വയറിലെ വരിയിലും കുറുകെയും മിനി സ്ക്വയറില്‍ മൊത്തത്തിലും ഉള്ള അതേ സംഖ്യക്കു പ്രസക്‍തിയില്ലാതാവുന്നു. നമുക്കു അവയെല്ലാം മായിച്ചു കളയാം.
7. മിനി സ്ക്വയറിലെ അടുത്തടുത്ത കള്ളികളില്‍ ഒരേ സംഖ്യ ആവര്‍ത്തിച്ചു വരികയും മിനിസ്ക്വയറില്‍ ആ സംഖ്യ വേറൊരു കള്ളിയിലും ഇല്ലാതിരിക്കുകയും അനുഭവപ്പെട്ടാല്‍ ആ കള്ളികള്‍ക്കു സമാന്തരമായ (നെടുകയോ കുറുകെയോ) മറ്റു രണ്ടു മിനിസ്ക്വയറിലെ ആ സംഖ്യയെ പ്രോബബിലിറ്റിയില്‍ നിന്നൊഴിവാക്കി മായിച്ചു കളയാം.

8. അവസാനം 81 കള്ളികളിലും സംഖ്യകള്‍ നിറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാല്‍ സമസ്യ പരിഹരിച്ചു. ഉത്തരം ശരിയാണോ എന്നുറപ്പു വരുത്താന്‍ നെടുകയും കുറുകെയുമുള്ള ഒന്‍പതു കള്ളികളിലേയും സംഖ്യകള്‍ കൂട്ടിനോക്കുമ്പോള്‍ 45 കിട്ടുന്നുവെന്നുണ്ടെങ്കില്‍ ഉത്തരം കറാ കറക്ട്‌.
എങ്ങനെയുണ്ട്‌?
അഡിക്ടായി പണി കളയല്ലേ!

ചോദ്യപേപ്പര്‍
സാധ്യതാസംഖ്യകള്‍ നിറക്കല്‍


ഉത്തരത്തിലേക്കെത്തല്‍



53582

2009 ജൂലൈ 26, ഞായറാഴ്‌ച

റിയൽ ഹീറോസ്

നേരം പറ്റെ വെളുത്തിട്ടില്ല.
ലോഹനിർമ്മിതമായ എന്തോ ഒന്നു പൊടുന്നനെ നിലം പൊത്തിയതിന്റെ അതിഭയങ്കരമായ ഒച്ച കേട്ടു.
പിറകെ ഒരലമുറയും.

"ബജാവോ...ബജാവോ..."
ലേബര്‍ ക്യാമ്പിലാ ഒച്ച അലയടിച്ചു.

ആരാ ഇന്നേരം അപകടം വരുത്തി വെച്ചിരിക്കുന്നത്‌.
ഇസ്തിരിപ്പെട്ടിയുടെ വയർ പ്ലഗ്ഗിൽ നിന്നു ഒറ്റ വലിക്കൂരിയെറിഞ്ഞു ഞാനും അങ്ങോട്ടോടി.
എനിക്കു മുന്‍പെ ഓടുന്നവരില്‍ കമ്പനിയിലെ എല്ലാ ദേശാക്കാരും ഉണ്ട്.
വർക്ക്ഷോപ്പിന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നാണ്‌ കരച്ചില്‍ കേട്ടത്.
പണി നടക്കുന്ന ടവർ ക്രെയിൻ ഇടിഞ്ഞു വീണ ഒച്ചയാണു നേരത്തെ കേട്ടത്‌. കീഴെ അക്തർ റസൂൽ വീണു കുടുങ്ങികിടപ്പുണ്ട്‌.
കാലു കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഭാഗ്യം തലക്കൊന്നും പറ്റിയില്ല.കാൽ അനക്കാൻ വയ്യ. എല്ലുപൊട്ടിയോ എന്നു തിട്ടമില്ല.
ബലം പ്രയോഗിച്ചാൽ ഇനിയും എന്തൊക്കെയാവും ഇടിഞ്ഞു വീഴുക എന്നൂഹിക്കാന്‍ പറ്റാത്തവിധം അപകടഭീതി .
ഡ്യൂട്ടി തുടങ്ങുന്നതിന്നു മുൻപേ ഇവൻ ഈ ക്രെയിനിനടുത്ത്‌ എന്തെടുക്കായിരുന്നു?
(എല്ലാര്‍ക്കും ഇതേ ചോദിക്കാനുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ)
ക്രെയിൻ പൊക്കാതെ അവനെ എടുക്കാൻ ഒരു രക്ഷയില്ല. ഹെവി ക്രെയിനാണ്‌.
ഇതായിരുന്നു ഏതു ഭാരവും പൊക്കിയിരുന്നത്‌. ഇനി ഇതിനെ പൊക്കാൻ പുറത്തു നിന്നും വേറൊരു ക്രെയിൻ വിളിച്ചേ മതിയാവൂ.
വിജയേട്ടൻ ഓടി വന്നു.
വെറും ടർക്കി മാത്രമാണു വേഷം. നനഞ്ഞ മേനി.
തലയിലെ സോപ്പുപത അങ്ങനെയുണ്ട്‌. അതു കണ്ണിലേക്കു ഇറങ്ങി വരുന്നത്‌ ഇടക്കിടെ തുടക്കുന്നുണ്ട്‌.
വിജയേട്ടൻ പെട്ടെന്നു കർമ്മനിരതനായി.
ഫോർക്ക്‌ ലിഫറ്റ് ഉപയോഗിച്ച്‌ വീണു കിടക്കുന്ന ക്രൈനിന്റെ ഒരറ്റം പ്രയാസപ്പെട്ടു പൊക്കി നിർത്തി.

ഇപ്പോൾ ഒരാൾക്കു ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി അക്‍തറിന്റെ അടുത്തെത്തി അവനെ വലിച്ചു കൊണ്ടു വരാം.

ആരെങ്കിലും ഇഴഞ്ഞു ചെന്നു അവനെ വലിച്ചു കൊണ്ടു വരൂ..?
വിജയേട്ടൻ അറിയാവുന്ന ഭാഷയിലെല്ലാം സഹായത്തിനു വിളിച്ചു.

ആർക്കും ധൈര്യമില്ല. നീ പോ, നീ പോ എന്നു പറഞ്ഞു എല്ലാരും മാറി നിൽക്കുകയാണ്‌.
പൊക്കിയുയർത്തിയ ഫോർക്കിൽ ക്രെയിന്റെ ഒരറ്റം അങ്ങനെത്തന്നെ നിർത്തി വിജയേട്ടൻ താഴെയിറങ്ങി.
ഇഴഞ്ഞു ചെന്നു കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന അക്തറിനെ രണ്ടു കയ്യും ചേർത്തു വലിച്ചു.

താങ്ങിയ ഭാരമുള്ള ക്രൈനിന്റെ ഭാഗം, തങ്ങാനാവാതെ ഫോർക്ക്‌ ലിഫ്റ്റ്‌ മുന്നിലേക്കു മൂക്കു കുത്തുമെന്നു തോന്നി.
പേടിച്ച പോലെത്തന്നെ ഫോർക്കിന്റെ ചെയിന്‍ മുറിഞ്ഞു, ക്രൈൻ പടേന്നു താഴെ വീണു.
ഭാഗ്യത്തിനു അതിന്നു മുന്നെ തന്നെ രണ്ടാളും സുരക്ഷിതമായി പുറത്തെത്തിയിരുന്നു.

അക്തറിനു അരക്കു മീതെ പരിക്കില്ല. കാല്‍ മുട്ടു തകർന്നു ചോര വരുന്നുണ്ട്‌. കാല്‍‌പ്പടത്തിനു ചതവുണ്ട്.
ഉടനെ തന്നെ വിജയേട്ടൻ അവനെ സ്വന്തം റൂമിലേക്കു വാരിയെടുത്തു. വർക്കിംഗ്‌ ഡ്രസ്സു അഴിച്ചു മാറ്റി പ്രഥമ ശുശ്രൂഷ നൽകി. അതിനിടയിലാരോ ആമ്പുലൻസിനു ഫോൺ ചെയ്തു.

കാലിനാണു പരിക്ക്‌. കുറച്ചു കാലം ശരിക്കു നടക്കാനാവില്ല.
“തും ഗബ്രാവോ മത്, ഹം അബി അസ്‌പതാല്‍ ജായേഗാ“.
(സാരമില്ല നമുക്കുടനെ ആശുപത്രിയിൽ പോകാം)
വിജയേട്ടന്‍ അൿതറിനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു,

വിജയേട്ടൻ കുളി മുഴുവനാക്കാൻ ബാത്ത്‌ റൂമിൽ കയറി.
അക്തറിന്റെ കവറോളിൽ നിന്നും ഫോൺ മണി ഒച്ച കേട്ടു വീണ്ടും തിരിച്ചിറങ്ങി.

അക്തറിന്റെ ബീവിയാണ്‌.
ഫോൺ അറ്റൻഡു ചെയ്തതു വിജയേട്ടൻ തന്നെയായിരുന്നു.
" ബഹൻ ജീ, അക്തർ അപ്നാ കംരേമേം നഹീ ഹെ! ബാദ്‌ മേം ശാം കോ ടെലിഫോൺ കീജിയേ"
( പെങ്ങളെ അക്‍തര്‍ ഇപ്പോള്‍ സ്വന്തം റൂമില്‍ ഇല്ല, വൈകുന്നേരം ടെലിഫോണ് ചെയ്തോളൂ)
വിജയേട്ടന്‍ അസത്യമല്ലാത്ത ഒരു നുണ പറഞ്ഞു.

അക്തർ വിജയേട്ടന്റെ കൃഷ്‌ണമണിയിലേക്കു നോക്കി.
നന്ദിയുടെ ഒരു തുള്ളി ആ തലയണയിലേക്കുറ്റി.

അതു കാണാനാവാതെ ഞാൻ തല തിരിച്ചപ്പോൾ കണ്ണുകള്‍ ടി.വി യില്‍ പതിഞ്ഞു.
അതു ഓണായി തന്നെ കിടക്കുകയാണ്.
ഏഷ്യാനെറ്റ്‌ രാവിലെ തന്നെ മേജര്‍ രവിയുമായുള്ള അഭിമുഖം കണിക്കുകയാണ്‌.

അപ്പോഴാണ്‌ ഓർത്തത്‌.
ഓ! ഇന്നാണല്ലോ കാർഗിൽ യുദ്ധത്തിന്റെ പത്താം വാർഷികം!.

"There are many sacrificed Solders in the Kargil. But some of them did't get proper Highlight. I know one of them personally, had 24 bullets in his credit, they found 12 dead Pakistani solders around him as they killed by him. He is a real Hero".

ഇംഗ്ലീഷ്‌ അറിയാവുന്ന അൿതർ എന്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി.

അവനും ശരിക്കറിയാമായിരുന്നു. കാർഗിൽ യുദ്ധം മുഷറഫിനും അഡ്വാനിക്കും വേണ്ടിയായിരുന്നെന്നു.

"രാം ചന്ദ്‌ പാക്കിസ്‌ഥാനി" എന്ന ഫിലിം ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു കണ്ട ആ ദിവസം. ഞങ്ങൾ അതു ചർച്ച ചെയ്‌തതാണ്‌.

മുശറഫിനും നവായ് ശരീഫിനും ഇടയിലെ അധികാരക്കളിക്കിടയില്‍ പ്ലാന്‍ ചെയ്തതായിരുന്നു കാര്‍ഗിൽ നുഴഞ്ഞു കയറ്റമെന്ന്‌ അവൻ പറഞ്ഞു.
ശവപ്പെട്ടിക്കു ഒരു ലക്ഷം വിലയിട്ട ആയുധക്കച്ചവടക്കാരനു വേണ്ടിയായിരുന്നു കാർഗിൽ യുദ്ധമെന്ന്‌ ഞാനും പറഞ്ഞു..
ഒരേസമയം രണ്ടെണ്ണത്തിന്റെ കൂട്ടിനു രഹസ്യങ്ങൾ പുറത്തു വിട്ട പ്രതിരോധരംഗത്തെ കള്ളനാണങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയായിരുന്നെന്ന്‌ തഹൽക്കയും പിന്നെ വെളിപ്പെടുത്തി.
മരിച്ചതും നഷ്ടം സംഭവിച്ചതും ജവാനും അവന്റെ കുടുംബത്തിനും മാത്രം എന്നാരും പറഞ്ഞില്ല. ഓർത്തതും ഇല്ല.
നന്ദിയില്ലാത്തവർ ആ കൂട്ടത്തിലുമുണ്ടായിരുന്നു. നഷ്ടപരിഹാരത്തുകക്കു വേണ്ടി അവർ കടിപിടി കൂട്ടി.



പ്രാണൻ കളഞ്ഞ ദേശാഭിമാനികൾക്കു കിട്ടാനുള്ളത്‌ കൊല്ലത്തിലൊരിക്കലെ ഓർമ്മ പുതുക്കൽ,
ദശവാർഷികം.
ജൂബിലികൾ.
പുഷ്പാർച്ചന.

ആംബുലൻസിന്റെ ഹോൺ!.
വിജയേട്ടൻ തിരക്കിട്ടു ബാത്ത്‌ റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങി.
ഞാൻ ടി..വി. ഓഫാക്കി.
അക്തറിനെ സ്ടെച്ചറിലേക്കു മാറ്റാൻ വിജയേട്ടൻ തന്നെ വേണ്ടി വന്നു.
ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
"He is another one among the real Heroes"

53270

2009 ജൂലൈ 18, ശനിയാഴ്‌ച

ഒരനോണിപ്പത്രവും ഞാനും

കരീം മാഷ്‌ എന്ന തൂലികാ നാമം ഞാൻ ബ്ലോഗിൽ വന്നതിനു ശേഷം മാത്രം സ്വീകരിച്ചതാണ്‌. പക്ഷെ നാട്ടിൽ വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപേ ഞാൻ അറിയപ്പെടുന്ന്തു അതേ നാമത്തിലാണ്‌.
ഒരു പതിറ്റാണ്ടിലധികം 'അക്ഷര'യിൽ അധ്യാപകനായതിന്റെ ബാക്കിപത്രം.
"കരീം മാഷേ" എന്ന ആ സംബോധന എനിക്കു വളരെ ഇഷ്ടമാണ്‌ .
അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണു പാരലൽ കോളേജിലെ അധ്യാപക ജോലി വിട്ടു അധോമണ്ഡല അസ്ഥിര ഗുമസ്ഥനായിട്ടും ഇതു രണ്ടിനെക്കാളും ഏറെക്കാലം കണക്കപ്പിള്ളപ്പണി ചെയ്തിട്ടും 'മാഷേ' എന്ന വിളികേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്കു ഏറെ സുഖിക്കുന്നത്‌.
ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ വല്ലാത്തൊരു സുഖം!.

ആ സുഖം അവസാനശ്വാസം വരെ അനുഭവിക്കാനാണു തൂലികാനാമമായും ബ്ലോഗുനാമമായും ഓര്‍ക്കൂട്ട് വിലാസമായും ഫേസ് ബുക്ക് പ്രൊഫൈലായും അതു തന്നെ സ്വീകരിച്ചത്‌.
എല്ലായിടത്തും അതു അംഗീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
കാര്യം നേടാൻ കളത്രവും ഇപ്പോൾ ഈ വിളി ഒരു കൗശലമാക്കിയിരിക്കുന്നു.

ഇടക്കെപ്പൊഴോ കീമാനുലയിൽ യൂണിക്കോഡു ചുരിക കടഞ്ഞു
വരമൊഴിപ്പരിചകൊണ്ടു തടുത്തും,
കമന്റു വെട്ടിനൊഴിഞ്ഞും,
മുഖാമുഖം നിന്നു ആളങ്കം നടത്തുന്നതിനെടെ,
നിരവധി കളരിക്കുടയോനായ പെരിങ്ങോടൻ മാത്രം "മാഷല്ലാത്ത കരീം മാഷ്‌" എന്നു കളിയാക്കിയതൊഴിച്ചാൽ ആ പേരിന്റെ പേരിൽ ആരോടും പിന്നെ നേരിട്ടങ്കം വെട്ടേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല.

"അക്ഷര" യിലെ അധ്യാപനകാലസ്മരണകൾ ബ്ലോഗിൽ പോസ്റ്റു ചെയ്തു ജീവിതത്തിലും മാഷു തന്നെയായിരുന്നെന്നു തെളിവു കൊടുത്തു. ഒരു പാരലല്‍ കോളേജിലെ അധ്യാപകനായിരുന്നൂ എന്നതിലോ സര്‍ക്കാര്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ച അധ്യാപക ട്രൈനിംഗ് കഴിക്കാത്ത ഒരധ്യാപകനാണ് എന്നതിലോ എനിക്കൊട്ടും അപകര്‍ഷത തോന്നിയിരുന്നില്ലന്നതാണു സത്യം.

പാമ്പു ഉറ പൊഴിക്കുന്നതു പോലെ പലരും ഐഡന്റിറ്റി ഒന്നുരിച്ചു മറ്റൊന്നിലേക്കു ബ്ലോഗു പരകായപ്രവേശം നടത്തിയപ്പോഴും നാലു വർഷമായി എനിക്കതു വേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല. അങ്ങനെ വേണ്ടി വരുമ്പോൾ അന്നു ഞാൻ ബ്ലോഗിംഗു നിർത്തുമെന്നാണു പ്രതിജ്ഞ.
അത്രക്കിഷ്ടമാണീ നാമം.
എന്നാൽ "അനോണിക്കമണ്ടിട്ടിട്ടില്ലേ?" എന്നു ചോദിച്ചാൽ ഇല്ല എന്നു പറയാനാവില്ല.
കാരണം കൃത്യം അഞ്ചു തവണ അതു ചെയ്തിട്ടുണ്ട്‌.
ഒന്ന് സ്വന്തം പോസ്റ്റിൽ തന്നെ. ഒരു കീടത്തെ അകറ്റാൻ,
മറ്റൊന്ന് ഒരു പോസ്റ്റിനെ പ്രശംസിക്കുകയും വേണം പക്ഷെ ഞാൻ ആരാണെന്നു മറ്റുള്ളവർ അറിയരുതെന്നും കരുതിയപ്പോൾ.
മറ്റു മൂന്നും ഒരു നിവൃത്തിയും ഇല്ലാത്തപ്പോൾ പ്രതികരിച്ചേ മതിയാവൂ എന്ന അവസ്ഥയിലും.

പക്ഷെ ഏറെക്കാലം അനോണി നാമത്തിൽ ഒരു കയ്യെഴുത്തു പത്രം നടത്തിയിരുന്നു നാട്ടിൽ.
ദ്വൈവാരികയായി,
പത്രാധിപർക്കു പേരില്ലായിരുന്നെങ്കിലും പത്രത്തിനു പേരുണ്ടായിരുന്നു.
"ഇരുമ്പുഴി റ്റൈംസ്‌".
ഡബിൾ ഡമ്മി സൈസിൽ,
എല്ലാ മാസവും ഒന്നാം തിയതിയും പതിനഞ്ചാം തിയതിയും.
റിലീസിംഗ്‌ വളരെ ഗുപ്തം.
ഒരേ ഒരു കോപ്പി. അതും മാസ്റ്റർ കോപ്പി.
കിട്ടുന്നത്‌ ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിലെ ഏക വായനശാലയിൽ മാത്രം.
ഒന്നിനും 15നും തിയതികളിൽ സംഗതി ഉറപ്പ്‌.
വായനശാലയിൽ അന്നു പത്രം ഇടുന്നതാരാണെന്നാർക്കുമറിയില്ല. പലരും ആളെ പിടിക്കാന്‍ കാത്തിരുന്നു.
(മിക്കപ്പോഴും മറ്റു ദിനപത്രങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഒളിച്ചു വെക്കാന്‍ പത്രമിടുന്ന പയ്യനെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച ദിവസങ്ങള്‍!)
ഉറ്റസുഹൃത്തുക്കളിൽ നിന്നു മറച്ചുവെക്കാൻ കയ്യക്ഷരം മാറ്റാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട്‌ (അതു എനിക്കല്ലേ അറിയൂ. ഇന്നാണെങ്കിലെത്രസുഖം! കമ്പ്യൂട്ടറിൽ ചെയ്യാൻ മിനിട്ടുകൾ മതി).

നാട്ടുമ്പുറമല്ലേ വിഷയത്തിനൊരു ദാരിദ്ര്യവും ഇല്ലായിരുന്നു.
വിഷയം സ്വരൂപിക്കുന്നതിനെക്കാൾ വിഷമമുള്ളതായിരുന്നു പത്രാധിപരുടെ സ്വരൂപം ചോരാതെ കാത്തു സൂക്ഷിക്കുക എന്നത്‌.

നാട്ടുകാര്യങ്ങളും പരദൂഷണവും കഥയും കാർട്ടൂണുമായി ഡബിൾ ഡമ്മി പേപ്പറിന്റെ ഇരു വശത്തും നല്ല കയ്യക്ഷരത്തിൽ എഴുതി കൃത്യദിവസം ആരും കാണാതെ വായനശാലയിലെ മേശയിലെത്തിക്കുക ഒരു ഹെർക്കുലിയൻ ടാസ്കു തന്നെയായിരുന്നു.
തികച്ചും ഒരു "വൺമാൻ ഷോ!".
സിറ്റിസണ്‍ ജേര്‍ണലിസം എന്നു കേള്‍ക്കുന്നതിന്നു എത്രയോ കൊല്ലം മുന്‍പു ചെയ്ത ആ പണി!
പ്രീഡിഗ്രിക്കു പഠിക്കുന്ന മകന്റെ മുറിയിൽ നട്ടപ്പാതിരക്കുമണക്കാത്ത ബൾബു കണ്ട്‌, കട്ടൻ ചായയുമായി കോണി കയറി വരുന്ന ഉമ്മാന്റെ കാലൊച്ച കേട്ടാൽ എഴുതിപ്പൂർത്തിയാവാത്ത പത്രമെടുത്തു മേശക്കടിയിലേക്കിട്ടു, എം.സി.കെ. നമ്പ്യാരുടെ ബുക്ക്‌ കീപ്പിംഗ്‌ ഭാരം നെഞ്ചിൽ കുത്തി നിർത്തി കള്ളവായനയിൽ എല്ലാം ഒളിപ്പിക്കുന്ന കുട്ടിപ്പത്രാധിപർ.
പെറ്റ തള്ളയിൽ നിന്നു പോലും ഒളിച്ചിട്ടും എത്രയൊക്കെ കാത്തിട്ടും സത്ത ചോർന്നു പോയത്‌ നിരീക്ഷണ ബുദ്ധിയുടെ ഒരു ചെറിയ കയ്യബദ്ധം.
(ഒരാളെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ വിലയിരുത്തൽ. അണോണി എഴുത്തിനു ‘വാട്ടര്‍ലൂ‘ ആകുന്ന ഒരു “ചോയിയന്‍ ഇഫക്ട്”)
എല്ലാ അണോണിമിറ്റിക്കും ആയുസു വളരെ കുറവാനെന്നു അന്നേ മനസ്സിലായി.
എന്നിലെ ആ പത്രാധിപരുടെ അനോണിമിറ്റി പൊളിച്ചത്‌ യാതൊരു സാങ്കേതിക ജ്ഞാനവും നേടാത്ത "ചാരു മകൻ ചോയി" ആണ്‌.
കോളേജ്‌ ഇലക്ഷൻ സംഘർഷം കാരണം കാലംതെറ്റി അപ്രതീക്ഷിതമായി കിട്ടിയ ഒരാഴ്ച്ചത്തെ അവധി.
വെറുതെ വീട്ടിലിരുന്നു ബോറടിച്ചപ്പോഴാണൂ ഇരുമ്പുഴി ടൈംസിനു ഒരു സ്പെഷ്യൽ സപ്ലിമെന്റ്‌ ഇറക്കാൻ ബുദ്ധിയുദിച്ചത്‌..
"പ്രേത സപ്ലിമെന്റ്‌"
പ്രേതവുമായി മുഖാമുഖം കണ്ട പലരുടെയും അനുഭവങ്ങൾ കേട്ടതെല്ലാം അപ്പടി മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു.
പ്രേതം, യക്ഷി, പൊട്ടിച്ചെകുത്താൻ, മാട, ചേക്കുട്ടിപ്പാപ്പ, കുട്ടിച്ചാത്തൻ, ജിന്ന് അങ്ങനെ പല പേരിൽ കടുത്ത നിറക്കൂട്ടിൽ ഒട്ടെറേ ഭാവനകളും പറഞ്ഞുചൊല്ലല്ലും ചൊല്ലിക്കൂട്ടലുമായി നാട്ടുമ്പുറമാകേ നിറഞ്ഞു കിടപ്പാണ്‌ പ്രേതക്കുളങ്ങൾ.
തീരേ തിരയിളക്കമില്ല.
ഒരു ബക്കറ്റിൽ ആവശ്യത്തിനുള്ളതു കോരിയെടുത്താൽ മതി.
അതിൽ ആവശ്യത്തിനു നിറം കലര്‍ത്തി ആവശ്യക്കാരന്റെ വായനപ്പുറത്തെത്തിക്കുന്നതുവരെ നമുക്കുള്ളില്‍ വല്ലാത്ത തിരയിളക്കമാണ്‌.
ഒരു സദസ്സിൽ ആരെങ്കിലും ഒരു പ്രേത കഥക്കു തുടക്കമിട്ടാൽ മതി. പിന്നെ പല കണ്ണി കണ്ണി ചേർന്നു അതൊരു ചങ്ങലയായി നീളും.
ചോയിയിൽ നിന്നു പറഞ്ഞു കേട്ടവ തന്നെ ഒരു സീരിയലിനുള്ള സ്കോപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
ചോയിയുടെ കേള്‍വിസംഘത്തില്‍ ഞാന്‍ എന്നും ഹാജറുണ്ടായിരുന്നു. ഒറ്റക്കും കൂട്ടത്തിലും.
പലരുടേയും പ്രേതാനുഭവങ്ങൾ ആ സപ്ലിമെന്റിൽ എഴുതിയ കൂട്ടത്തിൽ ചോയിയുടെ രസകരമായ ഒരു അനുഭവവും വിശദമായി എഴുതി.
തെങ്ങുകയറ്റക്കാരനായ ചോയിയുടെ പിഗ്ഗ്‌ അയേൺ പോലത്ത കട്ട മസിലും ഉള്ളങ്കയ്യിലും പുറം കാലിലും ഉള്ള കരിങ്കല്ലു പോലുള്ള തഴമ്പും പേടിച്ചു ചോയിക്കു മാത്രം വിധേയയാവതെ മാറി നടന്ന ഒരു പരോപകാരി സാമൂഹ്യപ്രവർത്തകയുണ്ടായിരുന്നു അന്നു നാട്ടിൽ.
ഒരു ദിവസം ചോയി പോയി ഇത്തിരി സ്മാളൊക്കെ അടിച്ചു ഒറ്റക്കു നേരംകെട്ട നേരത്തു വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങുന്ന വഴിയായിരുന്നു.
വിജനമായ ചിറക്കടുത്ത്‌ താഴെ ചോലയിൽ വെളുത്ത സാരിയണിഞ്ഞു,
നീണ്ടിടതൂര്‍ന്ന കാര്‍കൂന്തല്‍ പാറപ്പുറത്തു "ഒലത്താനിട്ടു" നിലാവു കായുകയായിരുന്ന വശ്യസുന്ദരി തന്നെ വെട്ടിച്ചു നടക്കുന്ന ആ സാമൂഹ്യപ്രവർത്തക തന്നെയെന്നു ചോയി തെറ്റിദ്ധരിച്ചു.
(ഒരുത്തിയെത്തന്നെ നിനച്ചിരുന്നാൽ കാണുന്നതെല്ലാം അവളെന്നു തോന്നുക സ്വഭാവികം....!)
"നിന്നെ ഇന്നു ഞാൻ വിടില്ല" എന്നു പറഞ്ഞു പാലത്തിൽ നിന്നു ചോലയിലേക്കു ചാടിയതേ ചോയിക്കു ഓർമ്മയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
പിന്നെ ഒരാഴ്ച്ച ഹോസ്പിറ്റലിലായിരുന്നു!.
(ചിറക്കു താഴെ വെള്ളം വളരെ കുറവായിരുന്നു കൂർത്ത പാറക്കല്ലുകൾ ധാരാളവും).
കള്ളുകുടിച്ചു പാലത്തിൽ നിന്നു വീണതാണെന്നായിരുന്നു പൊതുജനം അറിഞ്ഞിരുന്നത്‌.
അതിന്റെ സത്യമെഴുതിയതാണു എന്റെ അന്നത്തെ പത്രാധിപരുടെ പണി പോകാൻ കാരണം.

പബ്ലിഷ്‌ ചെയ്ത അന്നു തന്നെ ഇരുമ്പുഴി ടൈംസിന്റെ പ്രേത സപ്ലിമെന്റു വായിക്കാൻ മത്സരിച്ച വായനക്കാരിൽ ചോയിയുടെ പിന്നിൽ "ഞാൻ ഒന്നുമറിഞ്ഞില്ലേ!" എന്ന ഭാവത്തിൽ ഈയുള്ളവനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
സ്വന്തം കുറിപ്പു വായിച്ച ഉടനെ ചോയിയുടേ ഒരു അലറലാണു പിന്നെ എല്ലാരും കേട്ടത്‌,
"എവിടെ ആ ‘തോണിക്കടത്തെ കരീം‘ എനിക്കവനെ ഒന്നു കാണണം?".
കൂട്ടത്തിൽ നിന്നു ഞാൻ എങ്ങനെയാണു അന്നു് അവന്റെ കണ്ണിൽ പെടാതെ പുറത്തു കടന്നത്‌ എന്നു എനിക്കു ഇന്നും പിടികിട്ടാത്ത ഒരത്ഭുതമാണ്‌.
(അതുകൊണ്ടൊക്കെയാണു ഇപ്പോഴും ഞാൻ ചില അദൃശ്യ ശക്തികളിൽ വിശ്വസിക്കുന്നത്‌).
പക്ഷെ പിന്നെ ഞാൻ ഇതു വരെ അവന്റെ കൺവെട്ടത്തു വന്നിട്ടില്ല.
(എല്ലായ്പ്പോഴും അദൃശ്യ ശക്തികൾ സഹായത്തിനെത്തണമെന്നില്ല).

ഇൻ ഷോർട്ട്‌!
ഇരുമ്പുഴി ടൈംസ്‌ പിന്നെ ഇറങ്ങിയിട്ടില്ല.

വാൽകഷ്ണം:-
(എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു അവൻ ആ രഹസ്യം മാത്രം എന്നോടു മാത്രമാണ്‌ പറഞ്ഞിരുന്നതെന്ന്)

52128

ഒരനോണിപ്പത്രവും ഞാനും


കരീം മാഷ്‌ എന്ന തൂലികാ നാമം ഞാൻ ബ്ലോഗിൽ വന്നതിനു ശേഷം മാത്രം സ്വീകരിച്ചതാണ്‌. പക്ഷെ നാട്ടിൽ വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപേ ഞാൻ അറിയപ്പെടുന്ന്തു അതേ നാമത്തിലാണ്‌.
ഒരു പതിറ്റാണ്ടിലധികം 'അക്ഷര'യിൽ അധ്യാപകനായതിന്റെ ബാക്കിപത്രം.
"കരീം മാഷേ" എന്ന ആ സംബോധന എനിക്കു വളരെ ഇഷ്ടമാണ്‌ .
അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണു പാരലൽ കോളേജിലെ അധ്യാപക ജോലി വിട്ടു അധോമണ്ഡല അസ്ഥിര ഗുമസ്ഥനായിട്ടും ഇതു രണ്ടിനെക്കാളും ഏറെക്കാലം കണക്കപ്പിള്ളപ്പണി ചെയ്തിട്ടും 'മാഷേ' എന്ന വിളികേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്കു ഏറെ സുഖിക്കുന്നത്‌. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ വല്ലാത്തൊരു സുഖം!.

ആ സുഖം അവസാനശ്വാസം വരെ അനുഭവിക്കാനാണു തൂലികാനാമമായും ബ്ലോഗുനാമമായും ഓര്‍ക്കൂട്ട് വിലാസമായും ഫേസ് ബുക്ക് പ്രൊഫൈലായും അതു തന്നെ സ്വീകരിച്ചത്‌.
എല്ലായിടത്തും അതു അംഗീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ഇപ്പോള്‍ കാര്യം നേടാൻ കളത്രവും ഈ വിളി ഒരു കൗശലമാക്കിയിരിക്കുന്നു.

ഇടക്കെപ്പൊഴോ കീമാനുലയിൽ യൂണിക്കോഡു ചുരിക കടഞ്ഞു
അഞ്ജലീ മൂർച്ച വരുത്തി,
ബ്ലോഗര്‍ ആണി ഇട്ടു ബലം ഉറപ്പു വരുത്തി,
വരമൊഴിപ്പരിചകൊണ്ടു തടുത്തും,
കമന്റു വെട്ടിനൊഴിഞ്ഞും മുഖാമുഖം നിന്നു ആളങ്കം നടത്തുന്നതിനെടെ,
നിരവധി കളരിക്കുടയോനായ പെരിങ്ങോടൻ മാത്രം "മാഷല്ലാത്ത കരീം മാഷ്‌" എന്നു കളിയാക്കിയതൊഴിച്ചാൽ ആ പേരിന്റെ പേരിൽ ആരോടും പിന്നെ നേരിട്ടങ്കം വെട്ടേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല.

"അക്ഷര" യിലെ അധ്യാപനകാലസ്മരണകൾ ബ്ലോഗിൽ പോസ്റ്റു ചെയ്തു ജീവിതത്തിലും മാഷു തന്നെയായിരുന്നെന്നു തെളിവു കൊടുത്തു. ഒരു പാരലല്‍ കോളേജിലെ അധ്യാപകനായിരുന്നൂ എന്നതിലോ സര്‍ക്കാര്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ച അധ്യാപക ട്രൈനിംഗ് കഴിക്കാത്ത ഒരധ്യാപകനാണ് എന്നതിലോ എനിക്കൊട്ടും അപകര്‍ഷത തോന്നിയിരുന്നില്ലന്നതാണു സത്യം.

പാമ്പു ഉറ പൊഴിക്കുന്നതു പോലെ പലരും ഐഡന്റിറ്റി ഒന്നുരിച്ചു മറ്റൊന്നിലേക്കു ബ്ലോഗു പരകായപ്രവേശം നടത്തിയപ്പോഴും നാലു വർഷമായി എനിക്കതു വേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല. അങ്ങനെ വേണ്ടി വരുമ്പോൾ അന്നു ഞാൻ ബ്ലോഗിംഗു നിർത്തുമെന്നാണു പ്രതിജ്ഞ.
അത്രക്കിഷ്ടമാണീ നാമം.
എന്നാൽ "അനോണിക്കമണ്ടിട്ടിട്ടില്ലേ?" എന്നു ചോദിച്ചാൽ ഇല്ല എന്നു പറയാനാവില്ല.
കാരണം കൃത്യം അഞ്ചൂ തവണ അതു ചെയ്തിട്ടുണ്ട്‌.
ഒന്ന് സ്വന്തം പോസ്റ്റിൽ തന്നെ. ഒരു കീടത്തെ അകറ്റാൻ.
മറ്റൊന്ന് ഒരു പോസ്റ്റിനെ പ്രശംസിക്കുകയും വേണം പക്ഷെ ഞാൻ ആരാണെന്നു മറ്റുള്ളവർ അറിയരുതെന്നും കരുതിയപ്പോൾ.
മറ്റു മൂന്നും ഒരു നിവൃത്തിയും ഇല്ലാത്തപ്പോൾ പ്രതികരിച്ചേ മതിയാവൂ എന്ന അവസ്ഥയിലും.

പക്ഷെ ഏറെക്കാലം അനോണി നാമത്തിൽ ഒരു കയ്യെഴുത്തു പത്രം നടത്തിയിരുന്നു നാട്ടിൽ.
ദ്വൈവാരികയായി,
പത്രാധിപർക്കു പേരില്ലായിരുന്നെങ്കിലും പത്രത്തിനു പേരുണ്ടായിരുന്നു.
"ഇരുമ്പുഴി റ്റൈംസ്‌".
ഡബിൾ ഡമ്മി സൈസിൽ,
എല്ലാ മാസവും ഒന്നാം തിയതിയും പതിനഞ്ചാം തിയതിയും.
റിലീസിംഗ്‌ വളരെ ഗുപ്തം.
ഒരേ ഒരു കോപ്പി. അതും മാസ്റ്റർ കോപ്പി.
കിട്ടുന്നത്‌ ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിലെ ഏക വായനശാലയിൽ മാത്രം.
ഒന്നിനും 15നും തിയതികളിൽ സംഗതി ഉറപ്പ്‌.
വായനശാലയിൽ അന്നു പത്രം ഇടുന്നതാരാണെന്നാർക്കുമറിയില്ല. പലരും ആളെ പിടിക്കാന്‍ കാത്തിരുന്നു.
(മിക്കപ്പോഴും മറ്റു ദിനപത്രങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഒളിച്ചു വെക്കാന്‍ പത്രമിടുന്ന പയ്യനെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച ദിവസങ്ങള്‍!)
ഉറ്റസുഹൃത്തുക്കളിൽ നിന്നു മറച്ചുവെക്കാൻ കയ്യക്ഷരം മാറ്റാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട്‌ (അതു എനിക്കല്ലേ അറിയൂ. ഇന്നാണെങ്കിലെത്രസുഖം! കമ്പ്യൂട്ടറിൽ ചെയ്യാൻ മിനിട്ടുകൾ മതി).

നാട്ടുമ്പുറമല്ലേ വിഷയത്തിനൊരു ദാരിദ്ര്യവും ഇല്ലായിരുന്നു.
വിഷയം സ്വരൂപിക്കുന്നതിനെക്കാൾ വിഷമമുള്ളതായിരുന്നു പത്രാധിപരുടെ അനോണിമിറ്റി ചോരാതെ കാത്തു സൂക്ഷിക്കുക എന്നത്‌.

നാട്ടുകാര്യങ്ങളും പരദൂഷണവും കഥയും കാർട്ടൂണുമായി ഡബിൾ ഡമ്മി പേപ്പറിന്റെ ഇരു വശത്തും നല്ല കയ്യക്ഷരത്തിൽ എഴുതി കൃത്യദിവസം ആരും കാണാതെ വായനശാലയിലെ മേശയിലെത്തിക്കുക ഒരു ഹെർക്കുലിയൻ ടാസ്കു തന്നെയായിരുന്നു.
തികച്ചും ഒരു "വൺമാൻ ഷോ!".
സിറ്റിസണ്‍ ജേര്‍ണലിസം എന്നു കേള്‍ക്കുന്നതിന്നു എത്രയോ കൊല്ലം മുന്‍പു ചെയ്ത ആ പണി!
പ്രീഡിഗ്രിക്കു പഠിക്കുന്ന മകന്റെ മുറിയിൽ നട്ടപ്പാതിരക്കുമണക്കാത്ത ബൾബു കണ്ട്‌, കട്ടൻ ചായയുമായി കോണി കയറി വരുന്ന ഉമ്മാന്റെ കാലൊച്ച കേട്ടാൽ എഴുതിപ്പൂർത്തിയാവാത്ത പത്രമെടുത്തു മേശക്കടിയിലേക്കിട്ടു, എം.സി.കെ. നമ്പ്യാരുടെ ബുക്ക്‌ കീപ്പിംഗ്‌ ഭാരം നെഞ്ചിൽ കുത്തി നിർത്തി കള്ളവായനയിൽ എല്ലാം ഒളിപ്പിക്കുന്ന കുട്ടിപ്പത്രാധിപർ.
പെറ്റ തള്ളയിൽ നിന്നു പോലും ഒളിച്ചിട്ടും എത്രയൊക്കെ കാത്തിട്ടും സത്ത ചോർന്നു പോയത്‌ നിരീക്ഷണ ബുദ്ധിയുടെ ഒരു ചെറിയ കയ്യബദ്ധം.
(ഒരാളെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ വിലയിരുത്തൽ. അണോണി എഴുത്തിനു ‘വാട്ടര്‍ലൂ‘ ആകുന്ന ഒരു “ചോയിയന്‍ ഇഫക്ട്”)
എല്ലാ അണോണിമിറ്റിക്കും ആയുസു വളരെ കുറവാനെന്നു അന്നേ മനസ്സിലായി.
എന്നിലെ ആ പത്രാധിപരുടെ അനോണിമിറ്റി പൊളിച്ചത്‌ യാതൊരു സാങ്കേതിക ജ്ഞാനവും നേടാത്ത "ചാരു മകൻ ചോയി" ആണ്‌.
കോളേജ്‌ ഇലക്ഷൻ സംഘർഷം കാരണം കാലംതെറ്റി അപ്രതീക്ഷിതമായി കിട്ടിയ ഒരാഴ്ച്ചത്തെ അവധി.
വെറുതെ വീട്ടിലിരുന്നു ബോറടിച്ചപ്പോഴാണൂ ഇരുമ്പുഴി ടൈംസിനു ഒരു സ്പെഷ്യൽ സപ്ലിമെന്റ്‌ ഇറക്കാൻ ബുദ്ധിയുദിച്ചത്‌..
"പ്രേത സപ്ലിമെന്റ്‌"
പ്രേതവുമായി മുഖാമുഖം കണ്ട പലരുടെയും അനുഭവങ്ങൾ കേട്ടതെല്ലാം അപ്പടി മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു.
പ്രേതം, യക്ഷി, പൊട്ടിച്ചെകുത്താൻ, മാട, ചേക്കുട്ടിപ്പാപ്പ, കുട്ടിച്ചാത്തൻ, ജിന്ന് അങ്ങനെ പല പേരിൽ കടുത്ത നിറക്കൂട്ടിൽ ഒട്ടെറേ ഭാവനകളും പറഞ്ഞുചൊല്ലല്ലും ചൊല്ലിക്കൂട്ടലുമായി നാട്ടുമ്പുറമാകേ നിറഞ്ഞു കിടപ്പാണ്‌ പ്രേതക്കുളങ്ങൾ.
തീരേ തിരയിളക്കമില്ല.
ഒരു ബക്കറ്റിൽ ആവശ്യത്തിനുള്ളതു കോരിയെടുത്താൽ മതി.
അതിൽ നിന്നും ആവശ്യക്കാരന്റെ വായനപ്പുറത്തെത്തിക്കുന്നതുവരെ നമുക്കുള്ളില്‍ വല്ലാത്ത തിരയിളക്കമാണ്‌.
ഒരു സദസ്സിൽ ആരെങ്കിലും ഒരു പ്രേത കഥക്കു തുടക്കമിട്ടാൽ മതി. പിന്നെ പല കണ്ണി കണ്ണി ചേർന്നു അതൊരു ചങ്ങലയായി നീളും.
ചോയിയിൽ നിന്നു പറഞ്ഞു കേട്ടവ തന്നെ ഒരു സീരിയലിനുള്ള സ്കോപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
ചോയിയുടെ കേള്‍വിസംഘത്തില്‍ ഞാന്‍ എന്നും ഹാജറുണ്ടായിരുന്നു. ഒറ്റക്കും കൂട്ടത്തിലും.
പലരുടേയും പ്രേതാനുഭവങ്ങൾ ആ സപ്ലിമെന്റിൽ എഴുതിയ കൂട്ടത്തിൽ ചോയിയുടെ രസകരമായ ഒരു അനുഭവവും വിശദമായി എഴുതി.
തെങ്ങുകയറ്റക്കാരനായ ചോയിയുടെ പിഗ്ഗ്‌ അയേൺ പോലത്ത കട്ട മസിലും ഉള്ളങ്കയ്യിലും പുറം കാലിലും ഉള്ള കരിങ്കല്ലു പോലുള്ള തഴമ്പും പേടിച്ചു ചോയിക്കു മാത്രം വിധേയയാവതെ മാറി നടന്ന ഒരു പരോപകാരി സാമൂഹ്യപ്രവർത്തകയുണ്ടായിരുന്നു അന്നു നാട്ടിൽ.
ഒരു ദിവസം ചോയി പോയി ഇത്തിരി സ്മാളൊക്കെ അടിച്ചു ഒറ്റക്കു നേരംകെട്ട നേരത്തു വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങുന്ന വഴിയായിരുന്നു.
വിജനമായ ചിറക്കടുത്ത്‌ താഴെ ചോലയിൽ വെളുത്ത സാരിയണിഞ്ഞു,
നീണ്ടിടതൂര്‍ന്ന കാര്‍കൂന്തല്‍ പാറപ്പുറത്തു "ഒലത്താനിട്ടു" നിലാവു കായുകയായിരുന്ന വശ്യസുന്ദരി തന്നെ വെട്ടിച്ചു നടക്കുന്ന ആ സാമൂഹ്യപ്രവർത്തക തന്നെയെന്നു ചോയി തെറ്റിദ്ധരിച്ചു.
(ഒരുത്തിയെത്തന്നെ നിനച്ചിരുന്നാൽ കാണുന്നതെല്ലാം അവളെന്നു തോന്നുക സ്വഭാവികം....!)
"നിന്നെ ഇന്നു ഞാൻ വിടില്ല" എന്നു പറഞ്ഞു പാലത്തിൽ നിന്നു ചോലയിലേക്കു ചാടിയതേ ചോയിക്കു ഓർമ്മയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
പിന്നെ ഒരാഴ്ച്ച ഹോസ്പിറ്റലിലായിരുന്നു!.
(ചിറക്കു താഴെ വെള്ളം വളരെ കുറവായിരുന്നു കൂർത്ത പാറക്കല്ലുകൾ ധാരാളവും).
കള്ളുകുടിച്ചു പാലത്തിൽ നിന്നു വീണതാണെന്നായിരുന്നു പൊതുജനം അറിഞ്ഞിരുന്നത്‌.
അതിന്റെ സത്യമെഴുതിയതാണു എന്റെ അന്നത്തെ പത്രാധിപരുടെ പണി പോകാൻ കാരണം.

പബ്ലിഷ്‌ ചെയ്ത അന്നു തന്നെ ഇരുമ്പുഴി ടൈംസിന്റെ പ്രേത സപ്ലിമെന്റു വായിക്കാൻ മത്സരിച്ച വായനക്കാരിൽ ചോയിയുടെ പിന്നിൽ "ഞാൻ ഒന്നുമറിഞ്ഞില്ലേ!" എന്ന ഭാവത്തിൽ ഈയുള്ളവനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
സ്വന്തം കുറിപ്പു വായിച്ച ഉടനെ ചോയിയുടേ ഒരു അലറലാണു പിന്നെ എല്ലാരും കേട്ടത്‌,
"എവിടെ ആ ‘തോണിക്കടത്തെ കരീം‘ എനിക്കവനെ ഒന്നു കാണണം?".
കൂട്ടത്തിൽ നിന്നു ഞാൻ എങ്ങനെയാണു അന്നു് അവന്റെ കണ്ണിൽ പെടാതെ പുറത്തു കടന്നത്‌ എന്നു എനിക്കു ഇന്നും പിടികിട്ടാത്ത ഒരത്ഭുതമാണ്‌.
(അതുകൊണ്ടൊക്കെയാണു ഇപ്പോഴും ഞാൻ ചില അദൃശ്യ ശക്തികളിൽ വിശ്വസിക്കുന്നത്‌).
പക്ഷെ പിന്നെ ഞാൻ ഇതു വരെ അവന്റെ കൺവെട്ടത്തു വന്നിട്ടില്ല.
(എല്ലായ്പ്പോഴും അദൃശ്യ ശക്തികൾ സഹായത്തിനെത്തണമെന്നില്ല).

ഇൻ ഷോർട്ട്‌!
ഇരുമ്പുഴി ടൈംസ്‌ പിന്നെ ഇറങ്ങിയിട്ടില്ല.

വാൽകഷ്ണം:-
(എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു അവൻ ആ രഹസ്യം മാത്രം എന്നോടു മാത്രമാണ്‌ പറഞ്ഞിരുന്നതെന്ന്)
52128

2009 ജൂലൈ 12, ഞായറാഴ്‌ച

തലവര


സ്വന്തം തലയിലും താടിയിലും പല ഷേപ്പിലും ചെരച്ചു ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചു മോടിപിടിപ്പിച്ചു നടക്കുക ഈയിടെ അറബിപ്പിള്ളേരുടെ ഒരു വിനോദമാണ്‌.
ഒരു ലബനാനി ബാർബർഷോപ്പിലാണു ഞാൻ മുടി വെട്ടിനു പോകാറുള്ളത്‌. അവിടെ അതു കണ്ടു കണ്ടൊരു ശീലമായി.
അതൊരു ബാർബർ ഷോപ്പെന്നു പറയുന്നതിനെക്കാൾ സുഖചികിൽസാ കേന്ദ്രമെന്നു പറയുന്നതാവും ശരി.
ഓപ്പറേഷനു തയ്യാറായി നിൽക്കുന്ന ഡോക്ടറെപ്പോലെ 100% ഹൈജീനിക്കായ ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഒരു ഹെയർ ട്രീറ്റ്മെന്റിനു തയ്യാറായ മോഡേൺ ബാർബർ.
ഓപ്പറേഷനു വരുന്ന അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടാൽ പേടി കൊണ്ടും ബഹുമാനം കൊണ്ടും ആദ്യം ആരും അറിയാതെ കസേരയിൽ നിന്നെണീറ്റു വണങ്ങും.
വേഷം തന്നെയാണു കൂടുതൽ കൗതുകമുണ്ടാക്കുന്നത്‌.
തൂവെള്ള വസ്ത്രം. അതിന്നു മുകളിൽ കട്ടിയുള്ള വെളുത്ത കോട്ട്‌.
ബാദുഷാമാരണിയുന്ന തൊപ്പി.
ഓരോ കസ്റ്റമറിനേയും സേവിക്കാൻ ഒരോ പ്രാവശ്യവും ബ്രാൻഡ്‌ ന്യൂ കയ്യുറകൾ,
വായയും അതിൽ നിന്നു വരുന്ന വായുവും അതിനിടക്കപൂർവ്വമായുണ്ടാവുന്ന സംഭാഷണങ്ങളും ഫിൽറ്റർ ചെയ്യാൻ ഡിസ്പോസിബിൾ മാസ്ക്‌.
നമ്മുടെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റിപ്പുതപ്പിക്കുന്ന വെളുത്ത തുണിക്കു പട്ടിന്റെ മൃദുലത.
അതു അണുവിമുക്തമാക്കി ഷെൽഫിൽ സൂക്ഷിച്ചതിൽ നിന്നു നമുക്കുള്ളതെടുക്കുന്നതു കാണുമ്പോൾ  ദൃക്‌സാക്ഷിയാവുന്ന നമുക്കനുഭവപ്പെടുന്ന വൃത്തി.

ആ വേഷപ്പകർച്ച കണ്ടാൽ ആരും അത്ഭുതപ്പെടും.
വേഷം മാത്രമല്ല രംഗപടവും പ്രമാദം.
എയർക്കണ്ടീഷൻഡ്‌ ആയ വിശാലമായ മുറി.
തറയിൽ വീഴുന്ന മുടിക്കഷ്ണങ്ങൾ ഉടനടി സക്കു ചെയ്തെടുക്കുന്ന ഒട്ടോമാറ്റിക്‌ ഫ്ലോർ ക്ലീനർ,
ബട്ടണുകളിലും റിമോട്ടിലും ഉയർത്താനും താഴ്ത്താനും ചെരിക്കാനും കറക്കാനും സാധിക്കുന്ന സ്പേസ്‌ ബേയ്സ്ഡ്‌ ചെയറുകൾ.
മുടി ട്രിം ചെയ്യാനും ഷേവു ചെയ്യാനും വെട്ടാനും വ്യത്യസ്ഥമായ വിവിധതരം ഇലക്ട്രോണിക്‌,ഇലക്ട്രിക്‌ ഉപകരണങ്ങൾ.
ശരീരത്തെ കസേരയിൽ ഇരുത്തിയിട്ടു ആത്മാവിനെ വേറെ എവിടെക്കോ കൊണ്ടു പോകുന്ന സംഗീത ധാര.
സുഗന്ധ പൂരിതമായ രംഗസംവിധാനം.
മുടിവെട്ടാൻ കയറിയാൽ ഒപ്പം മുഖവും, മനസ്സും, കീശയും ബ്ലീച്ചു ചെയ്തു വെളുപ്പിച്ചു ഇറങ്ങിപ്പോരാം.

ത്വക്കിന്റെ ജനുവിനിറ്റിയും പോക്കറ്റിന്റെ ക്രഡിബിലിറ്റിയും കാത്തു സൂക്ഷിക്കേണ്ടതിനാൽ ഞാൻ മുടി മാത്രം വെട്ടി ഇറങ്ങിപ്പോരാറാണു പതിവ്‌.
ആ ബാർബർ ഷോപ്പിന്റെ ഉടമ വന്നിറങ്ങുന്ന മെർസ്സിഡിസ്‌ എനിക്കിന്നും ഒരു സ്വപ്നമാണ്‌. സ്വപ്നം മാത്രം.

അതിനാൽ ഇതൊക്കെ അവിടെ ഉണ്ടെങ്കിലും അവിടെയുള്ളതിൽ എനിക്കു കുട്ടിക്കാലത്തേ കണ്ടു പരിചയമുള്ളതൊന്നു മാത്രം.
കത്രികയും ചീർപ്പും .

ഇന്നു അതു മാത്രം ഉണ്ട്‌ മാറ്റമൊന്നും വരാതെ,
പണ്ടു ഒസ്സാൻ കുഞ്ഞീതുക്കാന്റെ കയ്യിൽ കണ്ട അതേ പഴമയുടെ തനിമയോടെ!
ബാക്കിയെല്ലാം മാറിപ്പോയി.

ഒരു വട്ടം മുടിയിൽ വെട്ടി രണ്ടു വട്ടം പുറത്തെ ശൂന്യതയിൽ വെട്ടി കാതിലൊരു സംഗീതം കേൾപ്പിക്കുമ്പോൾ ആ താളം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്‌ ഇരുമ്പുഴി ആലിക്കാപറമ്പങ്ങാടിയിൽ ആലിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഒരു കുഞ്ഞു ബെഞ്ചിൽ കാലപ്പുറത്തുമിപ്പുറത്തുമിട്ടു ഓസ്സാനുമായി മുഖാമുഖം നോക്കിയിരുന്നു മുടിവെട്ടിയിരുന്ന ബാല്യ കാലം.
ഇന്നും കത്രിക കൊണ്ടുള്ള മുടിവെട്ടിനു അതേ താളം!
എല്ലാ മുടിവെട്ടിനും ഒരേ താളം !

"ക്ഷുരകതാളം"

അതിൽ നിന്നുതിരുന്ന സംഗീതം കേൾക്കാനിഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടാവാം തൊട്ടടുത്തു മറ്റൊന്നു മില്ലാത്തതിനാൽ ഒരിക്കൽ പെട്ടിട്ടും ഞാൻ പിന്നേയും പിന്നേയും അവിടെ തന്നെ ചെന്നു കയറുന്നത്‌.

എന്റെ നന്നെ ചെറുപ്പത്തിൽ ഒസ്സാൻ കുഞ്ഞീതുക്കായുടെ സർവ്വീസ്‌ "ഹോം ഡെലിവറി"യായിരുന്നു. എല്ലാ വീട്ടിലേക്കും മാസത്തിലൊരിക്കൽ കത്തിയും കല്ലും കത്രികയും ചീർപ്പും ഒരു കുഞ്ഞിക്കിണ്ണവുമായി പ്രാഞ്ചി പ്രാഞ്ചി അദ്ദേഹത്തിനൊരു വരവുണ്ട്‌!.
മഹല്ലിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജൂറിഡിക്ഷനിൽ ഒരു റൗണ്ട്‌ പൂർത്തിയാക്കുമ്പോൾ കാലം ഒരു മാസം വട്ടം ചുറ്റും.
ഇടക്കു വ്യാഴാഴ്ച്ച ഉച്ചതിരിഞ്ഞും വെള്ളിയാഴ്ച്ച രാവിലെയും ആലിക്കാപറമ്പങ്ങാടിയിൽ ഓപ്പൺ എയർ സർവ്വീസാണ്‌.
ആലിഞ്ചുവട്ടിൽ ഒരു വീതികുറഞ്ഞ ബെഞ്ചും മുന്നിൽ കൊച്ചു കിണ്ണത്തിൽ ഇത്തിരി വെള്ളവും ഒരു കത്രികയും തേഞ്ഞ കല്ലുമായി കുഞ്ഞീതുകാക്ക കാത്തിരിക്കും.
കാര്യപ്പെട്ടവരൊക്കെ വന്നു മുടി വടിക്കുകയും താടി വെട്ടുകയും ചെയ്യുന്ന സമയമാണ്‌.
( ഇന്നു മുടിവെട്ടുകയും താടി വടിക്കുകയുമാണ്‌)
കുഞ്ഞീതുക്കാ പണിക്കിടയിൽ നന്നായി നാട്ടുകാര്യങ്ങൾ പറയുന്നതില്‍ വിദഗ്ദനാണ്‌, രാഷ്ട്രീയവും.

പണ്ടൊക്കെ ബീഡിതെറുപ്പിനിടയിലും, ബാർബർഷോപ്പിലും ചായമക്കാനിയിലുമായിരുന്നു സീരിയസ്‌ പൊളിറ്റിക്കൽ ഡിസ്കഷൻ നടന്നിരുന്നത്‌.
(ഇന്നതു ചാനലുകളിലെ ന്യൂസ്‌ ഹവറുകളിലേക്കു കയറി).
"വ്യക്തമാണു താങ്കൾ പറഞ്ഞത്‌?......!."
"താങ്കളിലേക്കു തിരിച്ചു വരാം..............!"
"സമയക്കുറവാണു പ്രശ്നം!.........."
"തലസ്ഥാനത്തു നിന്നും ഞങ്ങളുടെ പ്രതിനിധി ലൈനിലുണ്ട്‌....!"
"ശ്രീ...... എന്തൊക്കെയാണു പുതിയ വിവരങ്ങൾ?...!"
( എന്ന ആവത്തിച്ചുള്ള ഒരേ ശൈലിയിലെ സംഭാഷണങ്ങൾ കേട്ടു മടുത്തിരിക്കുന്നു).


ആലിന്റെ വേരിൽ തൂക്കിയിട്ട കാട്ടുപോത്തിന്‍ തുകലിൽ ഇടക്കിടെ മേപ്പോട്ടും കീപ്പോട്ടും രാകി മൂർച്ച പ്പെടുത്തിയ കത്തി,
ഇത്തിരി വെള്ളം തൊട്ട്‌ മിനുസപ്പെടുത്തിയ തലയിലൂടെ ലോലമായ തൊലിയെ മുറിപ്പെടുത്താതെ പായിക്കുമ്പോൾ,
മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന കാരണവന്മാരിൽ നിന്നും പ്രമാണിമാരിൽ നിന്നും തിരിച്ചൊരു പ്രതികരണവും ഉടനടി ഉണ്ടാവില്ലന്ന ധൈര്യത്തിൽ തന്നെ,
പലരും പറയാൻ ഭയക്കുന്ന വിമർശനങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരു കേൾക്കത്തന്നെ തുറന്നു പറയാൻ കിട്ടുന്ന അവസരം കുഞ്ഞീതുക്ക ലാപ്സാക്കിയിരുന്നില്ല.

രണ്ടുകയ്യും മെയ്യും ചുറ്റിക്കെട്ടിയ തുണിക്കുള്ളില്‍ നിന്നു കൈ പേര്‍ത്തു പെട്ടെന്നൊരാക്രമണം നടത്താനാവില്ലന്നും,
എവന്റെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന ക്ഷൌരക്കത്തി തന്റെ കഴുത്തിനു നേരെയാണ് എന്ന തോന്നലുമായിരിക്കാം ക്ഷിപ്രകോപികളായ പ്രമാണിമാരെപ്പോലും ഒസ്സാന്‍ കുഞ്ഞീതുവിന്റെ മുന്നില്‍ നനഞ്ഞപൂച്ചകളാക്കിയത്!.
പറയാനുള്ളതൊക്കെ പറഞ്ഞും കർമ്മം ചെയ്തും തീർത്തിട്ടു നേരത്തെ പറഞ്ഞതൊക്കെ വിസ്മരിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിൽ മൊട്ടത്തലയിൽ കൈവിരലുവെച്ചുള്ള ഒരു മാസ്മരിക മാസേജുണ്ട്‌. ഒപ്പം പ്രശംസകൊണ്ടു മാനത്തേക്കൊരുയർത്തലും.
ആ സുഖത്താൽ കക്ഷി നിർവ്വൃതി കൊള്ളുന്നതും താൻ തീരെ മുഖസ്തുതി ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ലന്ന കള്ളനാട്യത്തിൽ കണ്ണടച്ചിരുട്ടാക്കുന്നതും കടന്നു ഉള്ളിലെ സന്തോഷം പുഞ്ചിരിയായി പ്രതിഫലിക്കുന്നതു ഞാനെത്ര കണ്ടതാണ്‌.
അന്നേരം മാസേജിനാണോ അതോ ആ വാക്കുകളിലെ മാസ്മരികതക്കാണോ ഏറ്റവും സുഖം തോന്നിയിരിക്കുക എന്നു നാം അറിയാതെ ചോദിച്ചു പോകും.
എന്തായാലും കക്ഷി ബെൽറ്റു തുറന്നു കാശെടുത്തു കൊടുക്കുമ്പോൾ കുഞ്ഞീതുക്കാന്റെ മുഖം കണ്ടാൽ മനസ്സിലാവും അദ്ദേഹത്തിനു രണ്ടിലുമുള്ള നൈപുണ്യം.

മീശ ഉണ്ടോ അതോ ഇല്ലേ എന്നു പ്രേക്ഷകനും സംശയം തോന്നുന്ന തോതിൽ മീശ നിലനിര്‍ത്തുന്ന ഇട്ട്യാത്തനും ഹിറ്റലറെപ്പോലെ 11 എഴുതിയ മീശവെച്ചിരുന്ന കുഞ്ഞാൻ കാക്കയും കുഞ്ഞീതു കാക്കാന്റെ ഡ്യൂട്ടി സമയം അപഹരിച്ചിരുന്നതു വ്യത്യസ്ഥ അളവിലായിരുന്നെങ്കിലും അതിനുള്ള പ്രതിഫലം തുല്യമായിരുന്നു.

ഇട്ട്യാത്തന്റെ വരമീശ ചെത്തിമിനുക്കിയെടുക്കാൻ റിസ്കു കൂടുതലായിരുന്നു.
അതിനു സമയമൊത്തിരി ഏറേ എടുത്തിരുന്നപ്പോൾ,
മൂക്കിനകത്തേക്കു കയറ്റിവെച്ച രണ്ടു വിരലിനിരു വശത്തുമുള്ളതു വടിച്ചു കളഞ്ഞാൽ കുഞ്ഞാൻ കാക്കയുടെ ഹിറ്റ്ലർ മീശയായി.
അതായിരുന്നു കുഞ്ഞീതു കാക്കാക്ക്‌ വളരെ എളുപ്പവും.
എങ്കിലും ചാർജ്ജിനു കുറവൊന്നു മുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഇട്ട്യാത്തൻ വന്നു ബെഞ്ചിൽ കാലു കവച്ചിരുന്നാൽ കാത്തു നിൽക്കുന്നവരോടു ഒരര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു വരാനാവും കുഞ്ഞീദുക്ക പറയുക.
എന്നാലും ആ ഫാഷനോട്‌ ദേഷ്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.
അതായിരുന്നു ആ പ്രൊഫഷനോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഡെഡിക്കേഷൻ.
ഒരു മഹല്ലിലെ ആൺവർഗ്ഗത്തിന്റെയെല്ലാം മുടിവെട്ടിയിരുന്ന കുഞ്ഞീതുക്കാക്ക്‌ പണിയെടുക്കാൻ പിന്നേയും സമയം ബാക്കിയായിരുന്നു.
എന്നിട്ടും സക്കാത്തു വാങ്ങാൻ അവകാശമുള്ളവരുടെ ലിസ്റ്റിലായിരുന്നു ഒസാൻ കുഞ്ഞീതു എന്നും.
തലവര
ഇന്നു എന്റെ മുന്നിലൂടെ, ട്രിം ചെയ്ത മുടിരോമം കൊണ്ടു മൈക്കൽ ജാക്സനെ വരച്ച തലയുമായി ഇറങ്ങിപ്പോയ ഫലസ്ഥീനി പയ്യനേയും തൊട്ടു മുൻപ്‌ അവൻ കൊടുത്ത വിസ കാർഡു സ്വൈപു ചെയ്തു തിരിച്ചു കൊടുത്ത ബാർബറേയും കണ്ടപ്പോൾ മരിച്ചു പോയ ഒസ്സാൻ കുഞ്ഞീതുക്കാനെ ഓർമ്മ വന്നു.
ഇട്ട്യാത്തന്റെ മുടിനാരു കനത്തിലെ മീശയിൽ വിറക്കാത്ത കയ്യും വെറുമൊരു കത്തിയുമായി കരവിരുതു കാട്ടിയ ആ പ്രതിഭയെ!
മനസ്സിലെ മറന്നുകിടന്ന അറ തുറന്നു കാണിച്ചു,
സക്കാത്തു വാങ്ങാൻ വീടുകൾ തോറും സഞ്ചിയുമായി അലഞ്ഞ ഒസ്സാൻ കുഞ്ഞീതുവിനെ!
 ഓർക്കാൻ ഒരവസരം തന്ന  ആ ഫ്രീക്ക് അറബിച്ചെക്കനു വീണ്ടുമൊരു നന്ദി കൂടി നേരുന്നു.
ഒപ്പം കുഞ്ഞീതുക്കാന്റെ റൂഹിനു ശാന്തിയും.



51480

2008 ജൂൺ 5, വ്യാഴാഴ്‌ച

കേരള്‍സ്‌.കോം എന്ന കേടന്‍


ബ്ലോഗില്‍ നിന്നും മറ്റു ഇന്റര്‍നെറ്റു പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളില്‍ നിന്നും ബ്ലോഗേര്‍സിന്റെ രചനകള്‍ അവരുടെ അനുവാദമോ അറിവോ ഇല്ലാതെ പകര്‍ത്തി നിങ്ങളുടെ കേരള്‍സ്‌.ഡോട്ട്‌.കോം ധനസമ്പാദനത്തിനു ഉപയോഗിക്കുന്ന വിവരം അറിഞ്ഞു അതു ഇഷ്ടമല്ലാത്ത ബ്ലോഗേര്‍സ്‌ പ്രതിഷേധിച്ചതിനെതിരെ വന്ന നിങ്ങളുടെ പ്രതികരണം വളരെ ജുഗുപ്സാര്‍ഹമാണ്‌.

വൈകിയെങ്കിലും തെറ്റുമനസ്സിലാക്കി അവ നീക്കം ചെയ്യാന്‍ തോന്നിയതില്‍ മാന്യതയുണ്ട്‌.(അതു ആദ്യം തന്നെ ചെയ്താല്‍ മതിയായിരുന്നു)

മറ്റു അഗ്രിഗേറ്റരുകള്‍ ചെയ്യുന്നതു പോലെ ബ്ലോഗുകളുടെ പ്രാധാന്യം കുറക്കാതെ പോസ്റ്റുകളുടെ ഒരു ലിങ്കുമാത്രം കൊടുത്തു ഇതു തുടങ്ങിയാല്‍ മതിയായിരുന്നു.

കോപ്പിറ്റൈറ്റിന്റെയും അവകാശത്തിന്റെയും നിയമവശങ്ങള്‍ അറിയാത്തവരാണോ കേരല്‍സില്‍ ഉള്ളവര്‍ എന്നു അതിശയപ്പെടുകയാണ്‌.
എന്റെ രചനകളും ഞാന്‍ കേരള്‍സില്‍ കണ്ടു.(തെളിവിനു സ്ക്രീഷോട്ടും പി.ഡി.എഫും) പ്രതിഷേധിച്ചപ്പോള്‍ എന്റെ ഐ.പി.യും നിങ്ങള്‍ ബ്ലോക്കാക്കി.

എന്നാല്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു നിങ്ങള്‍ അയച്ച പോലെ ധാര്‍ഷ്ട്യവും ധിക്കാരവും കലര്‍ന്ന മറുപടി അയച്ചില്ല. അതിനു നന്ദിയുണ്ട്‌.
ഞാന്‍ മെയിലിലെഴുതിയ പോലെ,
എന്റെ സൃഷ്ടികള്‍ ലോകോത്തരങ്ങളാണ്‌ എന്ന തോന്നലുണ്ടായതു കൊണ്ടൊന്നുമല്ല ഞാന്‍ ഈ കോപ്പിയിംഗിനെ അനുകൂലിക്കാത്തത്‌.
എന്റെ രചനകളുടെ അന്തിമമായ നിയന്ത്രണം എന്റെ കൈവിരലിലായിരിക്കണം എന്ന ഒരു തീരുമാനം സൂക്ഷിക്കുന്നതു കൊണ്ടാണ്‌. ബ്ലോഗിംഗ്‌ ആവശ്യമില്ലന്നും അപകടമാണെന്നും തോന്നുന്ന നിമിഷം ഡിലിറ്റ്‌ കീ അമര്‍ത്തിയാല്‍ വാനിഷാവുന്നതാവണം എന്റെ ബ്ലോഗിംഗ്‌.അതിനു തടസ്സം വരുന്ന രീതിയില്‍ എന്റെ എഴുത്തുകള്‍ കട്ട്‌-കോപ്പി ചെയ്യുന്നതു ഞാന്‍ എതിര്‍ക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.
എന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ ലളിതമായ ജീവിതരീതിക്കു തടസ്സം വരുന്നില്ല എന്നു ഉറപ്പു വരുത്തിയിട്ടാണു ഞാന്‍ ബ്ലോഗെഴുത്തു നടത്തുന്നത്‌.അതു കൊണ്ടുതന്നെ പ്രിന്റ്‌ മാധ്യമത്തില്‍ വരികയെന്നതും മറ്റു ജനപ്രിയ വെബ്സൈറ്റുകളില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുകയെന്നതും എന്റെ അന്തിമലക്ഷ്യമല്ല.

എനിക്കു പൂര്‍ണ്ണ സംതൃപ്തിയുള്ളതും എന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ ജീവിതരീതിയുടെ സുഗമമായ ഒഴുക്കിനു തടസ്സമുണ്ടാക്കാത്ത (പോസിറ്റീവായോ നെഗറ്റീവായോ) രചനകള്‍ മാത്രമേ ഞാന്‍ ബ്ലോഗിനു പുറത്തു പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടിള്ളൂ.ബ്ലോഗിൽ ഇടുന്നവ അപൂർണ്ണമായതും ഇനിയും ചിട്ടപ്പെടുത്തലുകളും തിരുത്തിയെഴുതലുകളും ഉദ്ദേശിച്ചവയും.(ബ്ലോഗ് എനിക്കൊരു എഴുത്തുകളരി മാത്രമാണ്) അതിനാൽ അവിടെ നിന്നെടുത്തു മറ്റെവിടെയെങ്കിലുമിട്ടാൽ എനിക്കു പിന്നെ അതു തിരുത്താൻ സാധിക്കില്ലല്ലോ.
ബ്ലോഗില്‍ എനിക്കു എന്റെ ആശയങ്ങള്‍ സ്വതന്ത്രമായി എഴുതാന്‍ കഴിയുന്നു എന്ന എന്റെ അവകാശം ഹനിക്കപ്പെടുന്നതു എനിക്കു സഹിക്കാന്‍ കഴിയുന്നതല്ല.

ഇങ്ങനെ കട്ട്‌കോപ്പി ചെയ്യപ്പെടുന്നതിലൂടെ സ്വതന്ത്രമായ അഭിപ്രായപ്രകടനത്തിനും ആശയപ്രകാശനത്തിനുമുള്ള എന്റെ തടസ്സം ഞാന്‍ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞതാണ്‌.

എന്റെ "കെണിയിലേക്കു തുനിഞ്ഞിറങ്ങിയവന്‍" എന്ന അനുഭവം പല മലയാള വെബ്സൈറ്റുകളിലും കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌. അതു വായിച്ചു പലരും എന്നെ സേര്‍ച്ചു ചെയ്തു കണ്ടുപിടിച്ചു മെയിലയച്ചിരുന്നു.
അതു കഥയാക്കി പരിണാമം നടത്തിയതിനു പിന്നില്‍ ഔദ്യോഗികമായ ഈമെയിലുകളുടെയും അതിനു മറുപടിയയക്കേണ്ടതിന്റെയും ടെന്‍ഷന്‍ കൂടിയപ്പോള്‍ അതു ഒഴിവാക്കാനായിരുന്നു.

മലയാളഭാഷയെ നെറ്റില്‍ പരിപുഷ്ടിപ്പെടുത്താനുള്ള നിങ്ങളുടെ ശ്രമത്തിനു പിന്തുണ നല്‍കിക്കൊണ്ടു തന്നെ പറയട്ടെ!
"എഴുത്തുകാരന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം ഹനിച്ചു കൊണ്ടുള്ള ഈ ധനമോഹപരമായ ധിക്കാരം ബുദ്ധിയുള്ളവര്‍ക്കു ചേര്‍ന്നതല്ല"
വളഞ്ഞവഴിയിലൂടെ ബ്ലോഗേർസിനെ കരിതേക്കാനും കീഴ്പ്പെടുത്താനുമുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നിങ്ങളെ കൂടുതൽ കുഴിയിലേക്കാഴ്ത്തുകയേയുള്ളൂ എന്നൊരു മുന്നറിയിപ്പു തരാനും ഈ പോസ്റ്റ് ഞാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
അന്തിമമായി സത്യത്തിനു മാത്രമേ വിജയമുണ്ടാവൂ..

കൂടുതൽ അറിയാൻ ഇവിടെ വായിക്കുക.
എന്റെ നാലുകെട്ടും തോണിയും: മോഷണം, ഭീഷണി, തെറി, സ്റ്റോക്കിങ്ങ് - ഇനിയെന്തൊക്കെ കേരള്‍സ്.കോം?

2008 മാർച്ച് 8, ശനിയാഴ്‌ച

യാഹൂ സമരവും ഞാനും.

യാഹൂ ഇഷ്യൂവിന്റെ സെറ്റില്‍മെന്റ്‌ എപ്രകാരമായിരുന്നു എന്നു പലതവണ പല ബ്ലോഗുകളില്‍ ചോദിച്ചു സമ്മര്‍ദ്ദമുണ്ടാക്കുകയും ഉത്തരം കിട്ടാത്തതിന്റെ ഫലമായി അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവരുടെ ബ്ലോഗില്‍ സന്ദര്‍ശനം മതിയാക്കുകയും ചെയ്തവനാണ്‌ ഞാന്‍.

ഇപ്പോള്‍ ഈ വാര്‍ഷിക വേളയിലെങ്കിലും അതിന്റെ ഉത്തരം കിട്ടിയപ്പോള്‍ ആദ്യം സന്തോഷം തോന്നിയെങ്കിലും അവസാനം എന്റെ ചോദ്യം വേണ്ടിയില്ലായിരുന്നുവെന്നു തന്നെ തോന്നി,
(പ്രശ്നങ്ങളെ കൂടുതല്‍ വൈകാരികമാക്കാനും കമണ്ടുകളിലൂടെ പലര്‍ക്കും വിവേകം നഷ്ടപ്പെടാനും ഹേതുവായ സ്ഥിതിക്കു).

ഇപ്പോള്‍ കാര്യങ്ങള്‍ മിക്കവര്‍ക്കും വ്യക്തമായ സ്ഥിതിക്കു ഞാനും ഒരു പുനര്‍ചിന്തനത്തിനു തയ്യാറാവുകയാണ്‌.

1).നമ്മുടെ തന്നെ കുട്ടികള്‍ (വെബ്ദുനിയയില്‍ ട്രയിനികളായി കയറിയ മലയാളികുട്ടികള്‍ക്കു ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ടു മലയാളം കണ്ടന്റുകള്‍ കൊണ്ടു ഒരു യാഹൂ മലയാളം പേജു സെറ്റുചെയ്യാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായപ്പോള്‍ അവര്‍ അവര്‍ക്കറിയാവുന്ന ബ്ലോഗുകളില്‍ നിന്നു കഷ്ണമായി കിട്ടിയവ ചേര്‍ത്തതു വിവരമില്ലായമകൊണ്ടാണെന്നു നിഷ്കളങ്കതയോടെ പലതവണ ഏറ്റുപറഞ്ഞിട്ടും അവരോടു ക്ഷമിക്കാന്‍ കഴിയാഞ്ഞവരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഞാനും ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ എന്ന കുറ്റബോധം എന്നെ ഇന്നും അലട്ടുന്നു.
നമുക്കു അവരുടെ ക്ഷമാപണം മാത്രം മതിയായിരുന്നു.

ചുരുങ്ങിയ പക്ഷം “കരീം മാഷ്“‍ എന്ന ബ്ലോഗര്‍ക്ക്‌,
(ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു, ആത്മാര്‍ത്ഥമായി)

അതിനു ഞാന്‍ എന്റെ മന:സാക്ഷിക്കു കൊടുക്കുന്ന ന്യായം
"യാഹൂ പേജുണ്ടാക്കാനേ പറഞ്ഞുള്ളൂ കക്കാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടില്ല" എന്നതാണ്‌.

2.യാഹൂ ഭീമന്‍ മാപ്പുപറയണമെന്ന ആവശ്യം പാതി വഴിയില്‍ വിഴുങ്ങി, രണ്ടു ലക്ഷം രൂപ നഷ്ടപരിഹാരം വാങ്ങി സമരം ചെയ്യാന്‍ എല്ലാം സഹിച്ചു കൂടെ നിന്നവരെ കൊടും ചൂടില്‍ തന്നെ വിട്ടു അപ്രത്യക്ഷയായി എന്ന ഗോസിപ്പുകളിലൂടെ (ഉറവിടം എഴുതുന്നതില്‍ പ്രസക്തി ഇനിയില്ല )
നിരന്തരം ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട സമരനേതാക്കളെ കുറിച്ചു "പണം പറ്റി" എന്ന ആരോപണം ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.
(കാരണം അവരെയൊക്കെ ഞാന്‍ വായിക്കുന്നു.
ആ അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ ആ മനസ്സുകളും.
(നഷ്ടപരിഹാരം പണമായി വാങ്ങിയാലും തെറ്റൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.പക്ഷെ അതു മറച്ചുവെച്ചു കൂടെ നിന്ന ബ്ലോഗേര്‍സിനെ ഒറ്റുകൊടുത്തു പാതി വഴിയില്‍ നിന്നു തിരിഞ്ഞോടിയിരുന്നെങ്കില്‍ വലിയ പാതകം തന്നെയാവുമായിരുന്നത്‌)

3.യാഹൂ സമരം കൊണ്ടു കിട്ടിയ നേട്ടം ഇനി ഇതുപോലെ മരൊരു കണ്ടന്റ്‌ തെഫ്റ്റ്‌ നടന്നാല്‍ എന്തൊക്കെ പ്രതിരോധമാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ സ്വീകരിക്കാമെന്നും അതിനുള്ള എളുപ്പവഴികള്‍ എന്തൊക്കെയാണെന്നും അറിവു കിട്ടിയതാണ്‌.ബ്ലോഗില്‍ നിന്നു മോഷ്ടിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാലുള്ള പ്രതിഷേധത്തെക്കുറിച്ചു ഒരു ഇ-അവബോധം സൃഷ്ടിക്കാന്‍ ഇതിന്നായി.

4.ബ്ലോഗിലെഴുതുന്നവരുടെ രചനകളോടു മാത്രമേ പ്രതിപത്തികാണിക്കേണ്ടതുള്ളൂ.
വ്യക്തിപരമായ അടുപ്പം പിന്നീടു വലിയ അകല്‍ച്ചയിലേക്കും ചെളിവാരിയെറിയലിലേക്കും മാറിപ്പോകുന്നതു യാഹൂ സംഭവത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രമാണ്‌.

5.ഞാന്‍ ചാറ്റും ഈമെയിലും ആവശ്യത്തിനു ഉപയോഗിക്കാറില്ല. അത്യാവശ്യത്തിനുമാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു.അതിനാല്‍ സമരകാലത്തെ രണ്ടു ചേരിയിലെയും വിവരങ്ങള്‍ അറിയാതെ ഉഹാപോഹങ്ങളില്‍ പെട്ടുലഞ്ഞു.(സ്വകാര്യ ജിമെയിലും ജി ടാക്കും തന്നെയാണു ഈ പ്രശ്നത്തെ ഇത്രക്കും വഷളാക്കിയതാന്നാണെന്റെ നിഗമനം) തീരുമാനങ്ങളും അഭിപ്രായങ്ങളും സുതാര്യമായ രീതിയില്‍ ബ്ലോഗിലൂടെ ചര്‍ച്ച ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഈ പ്രശ്നം ഇത്രക്കും സങ്കീര്‍ണ്ണമാവുമായിരുന്നില്ല.ഇതിനെക്കാള്‍ തീഷ്ണമായ അടികള്ക്കു നാം മൂര്‍ച്ചയുള്ള കൊമ്പു കോര്‍ത്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവസാനം മൃദുവായ കൈകോര്‍ത്തു പിരിഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

6.യാഹൂ പ്രശ്നത്തില്‍ രണ്ടു ചേരിയില്‍ നിന്നു പോരടിക്കവേ സര്‍ഗ്ഗസിദ്ധി പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ പറ്റാതെ മനസ്സു വിഷമിച്ചു ഒരുപാടു പ്രതിഭാശാലികള്‍ ബ്ലോഗിലുണ്ട്‌.
അവരുടെ രചനകളെ വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരാള്‍ എന്ന നിലക്കു അവ വീണ്ടും പൂര്‍വ്വാധികം സൗന്ദര്യത്തോടെ ബ്ലോഗുകളില്‍ വന്നു കാണണമെന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഈ ഞാനും ഉണ്ട്‌.

7. അവസാനമായി എന്റെ ഒരാഗ്രഹം. വ്യക്തിപരമായ വിദ്വേഷങ്ങള്‍ അവസാനിപ്പിച്ചു രചനാപരമായ കാര്യങ്ങളില്‍ ഒന്നിച്ചു നിന്നു ബ്ലോഗിന്റെ മൂല്യച്യുതി അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കണമെന്ന ഒരു മനോഭാവം വളര്‍ത്തിയെടുക്കുക.എന്റെ കാഴ്ച്ചപ്പാടുകളുമായി യോചിച്ചു പോകാന്‍ സാധിക്കുന്നവരുമായി അഭിപ്രായം പങ്കു വെക്കാം വീണ്ടും പുണ്ണില്‍കുത്തി വലിയ മുറിവാക്കാനും വേദനിപ്പിക്കാനും ശ്രമിക്കാതിരിക്കുക.

2007 ജൂലൈ 1, ഞായറാഴ്‌ച

കയ്യാലപ്പുറത്തെ ജന്മങ്ങള്‍

ഇന്നലെ ഏഷ്യാനെറ്റു വാര്‍ത്താ ചാനല്‍ തുറന്നു അതിലെ " കേട്ടതും കണ്ടതും" കുറച്ചു നേരം നോക്കിയിരുന്നു.
അറബിക്കല്യാണത്തിനിരയായി ദുബൈയിലെക്കു പറിച്ചു നടപ്പെട്ട ഒരു കോഴിക്കോട്ടുകാരിയുടെ പറഞ്ഞും കേട്ടും പഴകിയ ഒരു കഥയാണപ്പോള്‍ കാണിച്ചിരുന്നത്‌..
മൂന്നു മക്കളെ സമ്മാനിച്ചു കൊണ്ടു ഇറാനിയായ ഭര്‍ത്താവറബിയാല്‍ മൊഴിചൊല്ലപ്പെട്ടു കേരളത്തിലേക്കു തിരിച്ചു വരേണ്ടി വന്ന ഒരു അനുഭവമുണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ ആ പാവത്തിന്റെ കഥക്കൊരു വാര്‍ത്താപ്രധാന്യം വന്നു.
കെട്ടിയ പുരുഷനാല്‍ തിരസ്കരിക്കപെട്ട അവരെ കേരളത്തില്‍ സ്വീകരിക്കാനും പത്തു പന്ത്രണ്ടുകൊല്ലം അവരെയും ആ കുട്ടികളെയും നോക്കി വളര്‍ത്താനും അവരുടെ ഉമ്മായുടെ വീട്ടുകാര്‍ക്കു കഴിഞ്ഞു. പക്ഷെ ഇറാനി ബീജത്തില്‍ നിന്നുണ്ടായ ആ കുട്ടികള്‍ക്കു ഇന്ത്യന്‍ പൗരത്വത്തിനു അപേക്ഷിച്ചപ്പോള്‍ പൗരത്വം അനുവദിച്ചില്ലന്നു മാത്രമല്ല, കുട്ടികളുടെ പിതാവ്‌ ഇറാനിയായതിനാല്‍ പ്രായപൂര്‍ത്തിയാവുന്നതു വരെ മാത്രമേ ആ കുട്ടികളെ ഇന്ത്യയില്‍ അമ്മയുടെ കൂടെ നിര്‍ത്താന്‍ പോലും അനുവദിക്കൂ എന്നും അതിനു ശേഷം അവരെ ഇറാന്‍ എംബസിക്കു കൈമാറി ഇന്ത്യയില്‍ നിന്നു നാടുകടത്തും എന്നാണത്രേ ഇന്ത്യയിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥവിഭാഗം വ്യക്തമാക്കിയത്‌.
അങ്ങനെ മൂത്ത പെണ്‍കുട്ടി ഉടനെ ഇന്ത്യയില്‍ നിന്നു നാടുകടത്തപ്പെടുകയാണ്‌.
പേടിച്ചു പരിഭ്രമിച്ച ആ പെങ്കുട്ടിയുടെ മുഖവും അവളുടെ ഉമ്മാന്റെ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ മുഖവും മനസ്സിലിട്ടു കൊണ്ടാണ്‌ ഇന്നലെ എന്റെ ദിവസം തുടങ്ങിയത്‌.
ഒരു പരിചയവും ഇല്ലാത്ത നാട്ടില്‍, സ്വീകരിക്കുമോ അതോ തിരസ്കരിക്കുമോ എന്നു തീര്‍ച്ചയില്ലാത്ത മായയായ ഒരു പിതാവിന്റെ ദൃശ്യമല്ലാത്ത കുടുംബവേരുകള്‍ തേടിപ്പിടിക്കാന്‍ ആജ്ഞപിച്ചു കൊണ്ടു ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ ഇന്ത്യയില്‍ നിന്നു പിടിച്ചു കെട്ടി പുറത്താക്കപെടുമ്പോള്‍ നിയമങ്ങള്‍ മനുഷ്യനെ സഹായിക്കാനാണെന്ന ആപ്തവാക്യം അര്‍ത്ഥരഹിതമാകുന്നു. പിതാവിന്റെ അഭാവദു:ഖം അറിയിക്കാതെ മക്കളെ സ്നേഹിച്ചു വളര്‍ത്തിയ ഉമ്മയില്‍ നിന്നു അവരെ പിടിച്ചു വേര്‍പ്പെടുത്തി സമുദ്രാതിരുകള്‍ കടത്തി വിടുമ്പോള്‍ രാജ്യം കൂടുതല്‍ സുരക്ഷ നേടുന്നുവോ?. പ്രായം പതിനാറു കഴിഞ്ഞ ഒരു പാവം പെണ്‍കുട്ടി എന്തു ചെയ്യാനാണ്‌. ചെയ്യുന്നതൊക്കെ മറ്റുള്ളവരാവില്ലെ!
രാജ്യാതിര്‍ത്തികള്‍ കടന്നുള്ള കല്യാണങ്ങള്‍ ഇമ്മിഗ്രേഷന്‍ നിയമങ്ങള്‍ വഴി നിയമസാധുത നല്‍കുന്ന നാട്ടില്‍, അങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്ന കല്യാണങ്ങള്‍ പരാജയപ്പെടുമ്പോള്‍ അവ പരിഹരിക്കാനുള്ള നടപടികളും നിയമങ്ങളും മനുഷ്യത്വപരമായിട്ടു നവീകരിക്കേണ്ടതില്ലേ?.

ബ്ലോഗുവായന കുറഞ്ഞു. എല്ലാ എഴുത്തും വായിക്കാന്‍ സമയമെവിടെ?
വായിച്ചാല്‍ തന്നെ കമണ്ടിടല്‍ അപൂര്‍വ്വം. പോസ്റ്റും കമണ്ടും ആരും വായിക്കാനില്ലങ്കില്‍ ഹാര്‍ഡ്‌ ദിസ്കിലിടുന്നതു തന്നെ നല്ലത്‌. ഈ ചിന്തയില്‍ ബ്ലോഗുവായന നടക്കാത്ത രണ്ടാമത്തെ വെള്ളിയാഴ്ച്ചയും കടന്നു പോയി.
ജീവിതത്തില്‍ ക്ലിപ്തമായ മണിക്കൂറുകളെയുള്ളൂവെന്നും അവ കൂട്ടാനും കിഴിക്കാനും സാധിക്കില്ലന്നും ഗര്‍ഭത്തിലെ നാലാം മാസത്തില്‍ തന്നെ അവ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നും വിശ്വസിക്കുന്നതിനാല്‍ വിലപ്പെട്ട സമയം നല്ല കാര്യത്തിനു ഉപയുക്തമാക്കണമെന്ന ഉദ്ദ്യേശ്യത്താല്‍ ഞാന്‍ ഈ വെള്ളിയാഴ്ച കുറച്ചു സമയം 'മൂസാ റസ ഫാറൂഖി'യുടെ "ഫോഡര്‍" കടയിലിരുന്നു.
ഇവിടെ ഒട്ടകങ്ങള്‍ക്കുള്ള ഉണങ്ങിയ പുല്ലും ധാന്യങ്ങളും വില്‍ക്കുകയാണയാളുടെ പണി.
കഥ പറയാന്‍ അയാള്‍ക്കു നല്ല ഇഷ്ടമാണ്‌. മൂലയിലെ പീഠത്തില്‍ സ്റ്റഫുചെയ്തുവെച്ചതു പോലെ അനങ്ങാതിരിക്കുന്ന വിലകൂടിയ ഫാല്‍ക്കന്‍ പക്ഷിയുടെ കണ്ണുകള്‍ മൂടാന്‍ അണിയിച്ച കൊത്തുപണികളുള്ള കിരീടത്തിലേക്കു നോക്കിയിരുന്നാ കഥകള്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ എനിക്കും ഇഷ്ടമാണ്‌.
അയാള്‍ക്കു 70 വയസ്സിനുമേല്‍ പ്രായം കാണും. ഇറാനിയാണ്‌, ഉമ്മ കോഴിക്കോട്ടുകാരിയായിരുന്നത്രേ! ഉമ്മ മരിക്കുന്നതു വരെ അയാള്‍ കേരളത്തില്‍ വന്നിരുന്നത്രേ!. മലയാളം നന്നായി പറയും. കോഴിക്കോട്ടും മലപ്പുറത്തും വന്നു താമസിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. തീ പിടിച്ച തെരുവിനെക്കുറിച്ചു ടി.വി വാര്‍ത്ത കണ്ട അന്നയാള്‍ മിഠായി തെരുവിനെക്കുറിച്ചും കോഴിക്കോടന്‍ ഹലുവയെക്കുറിച്ചും ഏറെ നേരം എന്നോടു സംസാരിച്ചു.
മാനഞ്ചിറ മൈതാനവും,കുളവും അയാളുടെ നൊസ്റ്റാള്‍ജിയയണെന്നു ഞാനറിഞ്ഞു.
മലപ്പുറം, കൊണ്ടോട്ടി നേര്‍ച്ചകളെക്കുറിച്ചു എന്നെക്കാള്‍ നന്നായി അയാള്‍ക്കറിയാം. പേഴ്സിനകത്തു ഒരു സ്മാരകമെന്നോണം അയാള്‍ കൊണ്ടു നടക്കുന്ന ഇന്ത്യന്‍ രൂപ കണ്ടു ഞാന്‍ അഭിമാനം കൊണ്ടു.
പണ്ടു യു.എ.ഇ.യില്‍ ഇന്ത്യന്‍ രൂപയായിരുന്നു നിലവിലിരുന്നതെന്നും ഇവിടെത്തെ രാജാക്കന്മാരും രാജകുമാരന്മാരും ചികില്‍സക്കും പഠനത്തിനും ഭാരതത്തിലെക്കാണു വന്നിരുന്നതെന്നുമുള്ളതു മുന്നേയറിയാമെങ്കിലും ആ അറിവിനു താഴെ ഒരു ദൃക്‌സാക്ഷിയുടെ കയ്യോപ്പിനു ഏറെ വിശ്വാസ്യത തോന്നി.
ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം ആറു മണിക്കു ഞാന്‍ മൂസയുടെ കടയിലിരിക്കുകയായിരുന്നു.
ഏഷ്യാനെറ്റിലെ ആ വാര്‍ത്തയെക്കുറിച്ചു അദ്ദേഹവുമായി ചര്‍ച്ച ചെയ്തു.അയാള്‍ ഒരു മിനിട്ടു കഴിഞ്ഞു കടക്കു മുന്നിലൂടെ തന്ത്രം ചാടി കടന്നു പോകുന്ന ഒരു പയ്യനെ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.



" ഇവനാണ്‌ "ഉണ്ണി" തൊട്ടടുത്ത മലയാളി ലോണ്ട്രിക്കാരന്റെ മകന്‍. ഇവന്റെ അമ്മ ശ്രിലങ്കക്കാരി. ഇവനു പാസ്പോര്‍ട്ടോ പൗരത്വമോ ഇല്ല. പത്തുകൊല്ലം മുമ്പു ആ ലോണ്ട്രിക്കാരനു മുഹബ്ബത്തോ മുസീബത്തോ തോന്നി ഒരു ശ്രീലങ്കക്കാരി ഹൗസ്‌മെയിഡിനോടു ഇണചേര്‍ന്നു.

ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു (ഗാന്ധര്‍വ്വ വിവാഹം ചെയ്തുകാണും. ഉന്നതന്മാര്‍ക്കു ഇങ്ങനെയും ഒരു ലൂപ്പ്‌ഹോള്‍ പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ!)
ഏതായാലും വിവാഹം നിയമാനുസൃതമാക്കിയിട്ടില്ല. സംഗതി ഏതായാലും മധുവിധു മൂര്‍ച്ചിച്ഛപ്പോള്‍ ഇവന്‍ അവളുടെ ഗര്‍ഭത്തില്‍ ഊറി. അപ്പോള്‍ തന്ത, ഗതിയില്ലാതെ കേരളത്തിലേക്കു മുങ്ങി.

ഭീതിയിലാണ്ട ശ്രീലങ്കക്കാരി, ഗര്‍ഭവുമായി സ്പോണ്‍സരുടെ അടുത്തു നിന്നു ചാടി. നിയമം ലംഘിച്ചും ഒളിവില്‍ കഴിഞ്ഞും അവള്‍ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു. സ്വകാര്യമായി വളര്‍ത്തി. കുഴപ്പമില്ലന്നു കണ്ടു തിരിച്ചു വന്നെത്തിയ കുഞ്ഞിന്റെ തന്ത വീണ്ടും ശ്രീലങ്കക്കാരിയെ സമീപിച്ചപ്പോള്‍ അവള്‍ എല്ലാം മറന്നു. ആ മറവി മുതലെടുത്തു അയാള്‍ മറ്റൊരു പെണ്‍കുട്ടിയെകൂടി അവള്‍ക്കു സമ്മാനിച്ചു. അതിനെയും നിയമാനുസൃതമല്ലാത്ത രീതിയില്‍ പ്രസവിച്ചു വളര്‍ത്തിയ അവള്‍ ഒരു ആംനസ്റ്റിക്കാലത്തു കുട്ടികളെ രണ്ടിനെയും തന്തക്കു തിരിച്ചു നല്‍കി ശ്രീലങ്കയിലേക്കു എന്നന്നേക്കുമായി പറന്നു.
സംഗതിയുടെ കിടപ്പതൊന്നുമല്ല രണ്ടാള്‍ക്കും നാട്ടില്‍ വേറെ അന്തസ്സുള്ള ദാമ്പത്യജീവിതവും അതില്‍ സന്താനങ്ങളും ഉണ്ടത്രേ!
ഉണ്ണിയെ ഞാന്‍ കണ്ടു. ശ്രീലങ്ക-ഭരത സമ്മിശ്ര സന്തതി. "അതെ കയ്യാലപ്പുറത്തെ ജന്മം". മെഡിക്കല്‍ കാര്‍ഡോ, ജനനസര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റൊ ഇല്ല. സ്കൂളില്‍ ചേര്‍ക്കാന്‍ പറ്റില്ല. നിയമാനുസൃതമായ ഒരു ഐഡണ്ടിറ്റിയും ഇല്ല.
ഈ ലോണ്ട്രിക്കാരന്റെ വിസ തീര്‍ന്നു പോയാല്‍ ഈ കുട്ടികളുടെ ഭാവി എന്താവും.
അവനവന്‍ ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഫലം അവനവനനുഭവിക്കുമെന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ട്‌. അതില്‍ ന്യായവും ഉണ്ട്‌. പക്ഷെ ചെയ്യാത്ത കുറ്റ
ത്തിനു ശിക്ഷവാങ്ങുന്ന ഈ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ പറ്റി ചിന്തിച്ചാല്‍ ഒരറ്റവുമില്ല.
മൂസ പറഞ്ഞതു പോലെ "ഖുദാ കോ മാലും" എന്നു പറഞ്ഞു മാറി നില്‍ക്കാന്‍ ആണെങ്കിലെന്തിനാണു നാമൊരു ഭരണഘടനയെഴുതിയതും അതിന്റെ പ്രാബല്യം ഇത്രക്കും ആഘോഷിക്കുന്നതും.
ഞാന്‍ കൂടുതല്‍ ചിന്തിക്കാന്‍ പോയില്ല.
ഇതു എഴുതി ബ്ലോഗിലിടാം ബുദ്ധിയുള്ളവര്‍ ആരെങ്കിലും ഒരു പരിഹാരം നിര്‍ദ്ദേശിക്കട്ടെ!

അയാള്‍ കുട്ടികള്‍ക്കു ഇന്ത്യന്‍ പാസ്പോര്‍ട്ടിനു അപേക്ഷിച്ചിട്ടിതു ഇതു വരെ ഇന്ത്യന്‍ എമ്പസ്സി ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഒരു തീരുമാനം പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
ഇതു പോലെ എമിഗ്രേഷന്‍ നിയമങ്ങളുടെ നൂലാമാലകളില്‍ കുടുങ്ങിയ എത്ര കയ്യലപ്പുറത്തെ ജന്മങ്ങള്‍ ആരുമറിയാതെ കാണാമറയത്തിരിപ്പുണ്ടാവും!